Art. 32. Wydanie lub odmowa wydania świadectwa pochodzenia

1. Minister odmawia wydania świadectwa pochodzenia po stwierdzeniu, że producent nie spełnił wymagań określonych w art. 29 ust. 2 lub art. 30, albo jeżeli dane zawarte we wniosku są niekompletne lub nieprawdziwe.

2. Wydanie lub odmowa wydania świadectwa pochodzenia następuje w drodze decyzji administracyjnej.

3. Decyzję, o której mowa w ust. 2, wydaje się w terminie 14 dni.

Komentarz do Art. 32.

Przepis określa zasady odmowy wydania świadectwa pochodzenia oraz formę i termin rozstrzygnięcia w tej sprawie. Minister odmawia wydania świadectwa po stwierdzeniu, że producent nie spełnił wymagań określonych w art. 29 ust. 2 lub art. 30. Odmowa jest również obligatoryjna, gdy dane zawarte we wniosku są niekompletne albo nieprawdziwe. Oznacza to, że wskazane okoliczności stanowią podstawę do negatywnego rozstrzygnięcia, niezależnie od tego, czy dotyczą niespełnienia wymagań przez producenta, czy wadliwości informacji przedstawionych we wniosku.

Przepis nie ogranicza się do uregulowania samej odmowy. Stanowi, że zarówno wydanie świadectwa pochodzenia, jak i odmowa jego wydania następują w drodze decyzji administracyjnej. Rozstrzygnięcie powinno więc przybrać taką właśnie formę, niezależnie od jego wyniku. W praktyce zapewnia to formalne zakończenie sprawy dotyczącej świadectwa i pozwala jednoznacznie ustalić, czy dokument został wydany, czy też wydania odmówiono.

Decyzję minister wydaje w terminie 14 dni. Termin ten dotyczy obu możliwych rozstrzygnięć, a więc zarówno wydania świadectwa pochodzenia, jak i odmowy. Artykuł 32 łączy zatem trzy elementy: określa przesłanki odmowy, wskazuje decyzję administracyjną jako wymaganą formę działania oraz wyznacza czternastodniowy termin na wydanie decyzji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 761.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 33.