Art. 24. Oznaczanie drzew matecznych numerem rejestrowym

Drzewa mateczne, zarejestrowane w Krajowym Rejestrze, oznacza się w terenie w sposób trwały numerem rejestrowym.

Komentarz do Art. 24.

Przepis określa sposób oznaczania drzew matecznych, które zostały zarejestrowane w Krajowym Rejestrze. Każde takie drzewo powinno być oznaczone w terenie, czyli bezpośrednio w miejscu, w którym się znajduje, a oznaczenie musi mieć charakter trwały. Treść oznaczenia stanowi numer rejestrowy przypisany danemu drzewu. Regulacja łączy więc konkretny obiekt znajdujący się w terenie z jego wpisem w Krajowym Rejestrze, wykorzystując do tego indywidualny numer rejestrowy. Kluczowe są trzy elementy: status drzewa jako drzewa matecznego, jego wcześniejsze zarejestrowanie w Krajowym Rejestrze oraz trwałe oznaczenie numerem rejestrowym. Obowiązek nie dotyczy wprost wszystkich drzew, lecz tych, które spełniają oba wskazane warunki, czyli są drzewami matecznymi i zostały zarejestrowane. Praktyczne znaczenie przepisu polega na umożliwieniu rozpoznania takiego drzewa w miejscu jego występowania oraz powiązania go z odpowiednim numerem w rejestrze. Trwałość oznaczenia ma zapewniać, że identyfikacja drzewa nie będzie oparta wyłącznie na samym wpisie rejestrowym, lecz będzie możliwa również bezpośrednio w terenie. Przepis nie wskazuje natomiast formy, materiału ani techniki wykonania oznaczenia, określa jedynie jego wymagany charakter i treść.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 761.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 23.Art. 25.