Art. 14. Podstawy udzielania świadczeń zdrowotnych w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego

Świadczenia zdrowotne w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego są udzielane na podstawie wystawionych przez lekarza:

1) skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową, albo

2) zaświadczenia o braku przeciwwskazań do korzystania z danego rodzaju świadczeń zdrowotnych w danym uzdrowisku.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa, na jakiej podstawie udzielane są świadczenia zdrowotne w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego. Dokument stanowiący podstawę musi być wystawiony przez lekarza. Ustawa przewiduje dwie formy potwierdzenia uprawnienia do korzystania ze świadczeń, wskazane jako rozwiązania alternatywne.

Pierwszą jest skierowanie na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową. Obejmuje ono zatem dwa rodzaje pobytu lub świadczeń, leczenie oraz rehabilitację. Drugą formą jest zaświadczenie o braku przeciwwskazań do korzystania z danego rodzaju świadczeń zdrowotnych w danym uzdrowisku. Zaświadczenie nie odnosi się ogólnie do wszystkich świadczeń i wszystkich uzdrowisk, lecz do określonego rodzaju świadczeń oraz konkretnego uzdrowiska.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu dokumentów, które mogą stanowić podstawę udzielania świadczeń w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego. W obu przypadkach konieczne jest wystawienie dokumentu przez lekarza, jednak dokumenty różnią się funkcją. Skierowanie wskazuje leczenie uzdrowiskowe lub rehabilitację uzdrowiskową jako podstawę korzystania ze świadczeń, natomiast zaświadczenie potwierdza brak przeciwwskazań do określonych świadczeń w określonym uzdrowisku. Przepis nie określa w tym miejscu szczegółowej treści tych dokumentów ani trybu ich wystawiania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 151.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.1