Art. 14. Podstawy udzielania świadczeń zdrowotnych w uzdrowiskach

Świadczenia zdrowotne w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego są udzielane na podstawie wystawionych przez lekarza:

1) skierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową, albo

2) zaświadczenia o braku przeciwwskazań do korzystania z danego rodzaju świadczeń zdrowotnych w danym uzdrowisku.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa dokumenty, na podstawie których udzielane są świadczenia zdrowotne w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego. Dokumenty te muszą być wystawione przez lekarza. Ustawa przewiduje dwie równorzędne podstawy:

skierowanie na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową,
zaświadczenie o braku przeciwwskazań do korzystania z określonego rodzaju świadczeń zdrowotnych w określonym uzdrowisku.

Skierowanie odnosi się do dwóch form pobytu lub postępowania wskazanych w przepisie, czyli leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej. Zaświadczenie ma inny charakter. Potwierdza brak przeciwwskazań do korzystania z danego rodzaju świadczeń, a jego treść jest powiązana zarówno z rodzajem świadczeń, jak i z konkretnym uzdrowiskiem.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, że udzielanie świadczeń w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego wymaga jednej z tych dwóch podstaw. Sam dokument powinien pochodzić od lekarza, a jego rodzaj powinien odpowiadać celowi korzystania ze świadczeń. Przepis nie określa dodatkowych elementów skierowania ani zaświadczenia, nie wskazuje też odrębnych zasad ich wystawiania. Wprowadza natomiast jasne rozróżnienie między dokumentem kierującym na leczenie lub rehabilitację a dokumentem potwierdzającym brak przeciwwskazań do określonych świadczeń w danym uzdrowisku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1399.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

uzdrowiska

Art. 13.Art. 15.