Art. 19. u.l.n. Rozrządzenie niezastosowanymi w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji komórkami rozrodczymi

Dawca komórek rozrodczych, które nie zostały zastosowane w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji, może w każdym czasie żądać ich zniszczenia lub przekazać je na cele badawcze.

Komentarz do Art. 19. uln

Dawca zachowuje decyzję o losie własnych komórek rozrodczych, które nie zostały użyte w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji. Może żądać ich zniszczenia albo przekazać je na cele badawcze, i nie jest w tym ograniczony żadnym terminem.

Najważniejsze punkty

Uprawnienie dotyczy wyłącznie komórek rozrodczych niezastosowanych w procedurze.
Dawca ma dwie drogi: żądanie zniszczenia albo przekazanie na cele badawcze.
Żądanie zniszczenia można zgłosić w każdym czasie i bez wykazywania przyczyny.
Żądanie wiąże podmiot przechowujący komórki, bo nie jest wnioskiem podlegającym ocenie celowości.

W praktyce

Przepis rozstrzyga sytuację, w której materiał pozostaje w banku po zakończeniu leczenia. Decyzja należy do dawcy, a nie do podmiotu leczniczego, co ma znaczenie zwłaszcza przy zmianie planów życiowych albo rezygnacji z dalszych procedur. Skutki obu wyborów są nieodwracalne, ponieważ komórki przestają być dostępne do własnego wykorzystania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 442.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dawca komórek rozrodczych

procedura medycznie wspomagana prokreacja

zniszczenie komórek

cele badawcze

Art. 18.Art. 20.