Art. 19. Uprawnienie dawcy do zniszczenia lub przekazania komórek rozrodczych

Dawca komórek rozrodczych, które nie zostały zastosowane w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji, może w każdym czasie żądać ich zniszczenia lub przekazać je na cele badawcze.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa uprawnienia dawcy komórek rozrodczych, które nie zostały zastosowane w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji. Warunkiem zastosowania tej regulacji jest więc to, aby komórki nadal pozostawały niewykorzystane w takiej procedurze. W odniesieniu do tych komórek dawca może podjąć decyzję o ich dalszym losie w jednym z dwóch wskazanych kierunków.

Dawca może w każdym czasie żądać ich zniszczenia. Oznacza to, że przepis nie ogranicza tego uprawnienia do jednego, określonego momentu. Żądanie dotyczy zniszczenia komórek, które nie zostały zastosowane w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji.

Drugą możliwością jest przekazanie tych komórek na cele badawcze. Przepis wskazuje ten cel wprost, nie określając w tym miejscu innych możliwych sposobów wykorzystania. Obie możliwości zostały przedstawione jako alternatywy, dawca może zatem żądać zniszczenia komórek albo przekazać je na cele badawcze.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na przyznaniu dawcy wpływu na postępowanie z niewykorzystanymi komórkami rozrodczymi. Sam fakt, że komórki nie zostały zastosowane w procedurze, nie przesądza jeszcze o ich dalszym losie. Decyzja może zostać podjęta także później, ponieważ uprawnienie do żądania zniszczenia albo przekazania na cele badawcze przysługuje w każdym czasie. Przepis nie reguluje natomiast w tym miejscu szczegółowego trybu realizacji żądania ani zasad prowadzenia badań.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1087.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 20.