Art. 17. Zastosowanie komórek rozrodczych i zarodków

Zastosowanie komórek rozrodczych i zarodków w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji polega na:

1) przeniesieniu męskich komórek rozrodczych do organizmu biorczyni;

2) pozaustrojowym utworzeniu zarodków (zapłodnienie pozaustrojowe);

3) testowaniu komórek rozrodczych i zarodków;

4) przeniesieniu utworzonych zarodków do organizmu biorczyni.

Komentarz do Art. 17.

Przepis określa, na czym polega zastosowanie komórek rozrodczych i zarodków w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji. Wskazuje cztery rodzaje czynności, które składają się na tę procedurę lub są objęte jej zakresem.

Po pierwsze, chodzi o przeniesienie męskich komórek rozrodczych do organizmu biorczyni. Po drugie, przepis wymienia pozaustrojowe utworzenie zarodków, określone również jako zapłodnienie pozaustrojowe. Po trzecie, obejmuje testowanie komórek rozrodczych i zarodków. Po czwarte, wskazuje na przeniesienie utworzonych zarodków do organizmu biorczyni.

Przepis porządkuje więc podstawowe czynności związane z wykorzystaniem komórek rozrodczych i zarodków, rozróżniając etap przeniesienia męskich komórek rozrodczych, etap tworzenia zarodków poza organizmem, testowanie oraz przeniesienie zarodków. Znaczenie praktyczne tego wyliczenia polega na wskazaniu, jakie działania są uznawane za zastosowanie komórek rozrodczych i zarodków w ramach procedury. Z samego przepisu wynika także, że zarówno komórki rozrodcze, jak i zarodki mogą być przedmiotem testowania, natomiast zarodki utworzone pozaustrojowo mogą zostać następnie przeniesione do organizmu biorczyni. Przepis nie określa dalszych warunków wykonywania tych czynności ani nie rozwija zasad ich przeprowadzania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1087.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 16.Art. 18.