Art. 37b. Zawiadomienie o umowie dotyczącej gruntu leśnego

1. O treści umowy sprzedaży lub umowy, o której mowa w art. 37a ust. 2 pkt 1, notariusz niezwłocznie zawiadamia nadleśniczego właściwego ze względu na miejsce położenia gruntu.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 37a ust. 2 pkt 2, niezwłocznego zawiadomienia dokonuje zbywca.

Komentarz do Art. 37b.

Przepis określa obowiązek niezwłocznego przekazania nadleśniczemu informacji o umowie związanej ze zbyciem gruntu. Jego zastosowanie zależy od rodzaju umowy, do którego odwołuje się art. 37a ust. 2.

W przypadku umowy sprzedaży albo umowy, o której mowa w art. 37a ust. 2 pkt 1, obowiązek zawiadomienia spoczywa na notariuszu. Zawiadomienie powinno obejmować treść umowy, a jego adresatem jest nadleśniczy właściwy ze względu na miejsce położenia gruntu. Przepis wskazuje również, że czynność ta ma zostać wykonana niezwłocznie, bez określania konkretnego terminu w dniach.

Odmiennie uregulowano sytuację wskazaną w art. 37a ust. 2 pkt 2. W tym przypadku niezwłocznego zawiadomienia dokonuje zbywca. Oznacza to, że przepis rozdziela odpowiedzialność za przekazanie informacji zależnie od rodzaju umowy: przy umowie sprzedaży i umowie z art. 37a ust. 2 pkt 1 wykonuje ją notariusz, natomiast w przypadku z art. 37a ust. 2 pkt 2, zbywca.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jednoznacznym wskazaniu podmiotu zobowiązanego do działania oraz na powiązaniu zawiadomienia z treścią umowy i położeniem gruntu. Przepis nie ustanawia dodatkowych wymogów dotyczących formy zawiadomienia ani nie określa innych elementów, które powinny się w nim znaleźć.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1991 r. poz. 444.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 37a.Art. 37c.