Art. 2. Stosowanie ustawy do lasów niezależnie od formy własności

Przepisy ustawy stosuje się do lasów, bez względu na formę ich własności.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawowy zakres zastosowania ustawy. Wskazuje, że jej przepisy stosuje się do lasów, a więc kryterium decydującym jest objęcie danego obiektu pojęciem lasu. Jednocześnie przepis wyraźnie stwierdza, że zastosowanie ustawy następuje „bez względu na formę ich własności”. Oznacza to, że forma własności lasu nie wpływa na sam fakt objęcia go zakresem ustawy. Ustawa nie różnicuje więc w tym zakresie lasów według tego, kto jest ich właścicielem ani według rodzaju prawa własności.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na wyznaczeniu jednolitego punktu odniesienia dla całej ustawy. Przy ocenie, czy przepisy ustawy znajdują zastosowanie, należy brać pod uwagę przede wszystkim to, czy chodzi o las, natomiast nie można wyłączyć zastosowania ustawy wyłącznie z powodu formy jego własności. Przepis ma zatem charakter ogólny i zakresowy, nie określa szczegółowych obowiązków ani uprawnień, lecz przesądza, do jakiej kategorii przedmiotów odnosi się ustawa. Jego treść zapobiega traktowaniu formy własności jako samodzielnej podstawy odmiennego stosowania przepisów ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1991 r. poz. 444.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1a.Art. 3.