Art. 17a. Pomoc psychologiczna dla kuratora zawodowego

Pracodawca zapewnia kuratorowi zawodowemu, na jego wniosek lub za jego zgodą, pomoc psychologiczną.

Komentarz do Art. 17a.

Przepis ustanawia obowiązek pracodawcy wobec kuratora zawodowego w zakresie zapewnienia pomocy psychologicznej. Adresatem tego obowiązku jest pracodawca, natomiast osobą, której pomoc dotyczy, jest kurator zawodowy. Pomoc nie jest zapewniana automatycznie w każdej sytuacji. Warunkiem jej zapewnienia jest wniosek kuratora albo jego zgoda.

Regulacja przewiduje więc dwa sposoby uruchomienia pomocy. Po pierwsze, kurator może sam wystąpić z wnioskiem do pracodawcy. Po drugie, pomoc może zostać zapewniona za zgodą kuratora, co oznacza, że jego stanowisko musi być uwzględnione. Przepis nie uzależnia obowiązku pracodawcy od dodatkowych przesłanek, takich jak określony rodzaj trudności, zdarzenie lub formalne stwierdzenie potrzeby pomocy.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że kurator zawodowy ma ustawowo zagwarantowaną możliwość uzyskania pomocy psychologicznej, a pracodawca został wskazany jako podmiot zobowiązany do jej zapewnienia. Jednocześnie przepis zachowuje dobrowolny charakter skorzystania z pomocy po stronie kuratora, ponieważ przewiduje jego wniosek lub zgodę. Z samego przepisu wynika obowiązek zapewnienia pomocy, ale nie wynika z niego szczegółowy zakres tej pomocy, sposób jej organizacji ani forma, w jakiej ma być udzielana.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1071.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 17.Art. 17b.