Art. 15. Ograniczenia dodatkowego zatrudnienia i zarobkowania kuratora

1. Kurator zawodowy nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez zgody prezesa sądu okręgowego.

2. Kuratorowi zawodowemu nie wolno także podejmować innego zajęcia ani sposobu zarobkowania, które przeszkadzałoby w pełnieniu obowiązków kuratora sądowego, mogło osłabiać zaufanie do jego bezstronności lub podważać zaufanie do sądu.

Komentarz do Art. 15.

Przepis określa ograniczenia dotyczące aktywności zawodowej i zarobkowej kuratora zawodowego, mające chronić prawidłowe wykonywanie obowiązków oraz zaufanie do jego bezstronności i do sądu.

Zgodnie z ust. 1 kurator zawodowy nie może podjąć „dodatkowego zatrudnienia” bez zgody prezesa sądu okręgowego. Oznacza to, że dodatkowa praca jest dopuszczalna tylko po uzyskaniu wymaganej zgody. Przepis nie wskazuje szczególnej formy zatrudnienia, dlatego obejmuje je jako dodatkową aktywność zawodową, niezależnie od podstawy jej wykonywania.

Ust. 2 wprowadza szerszy zakaz. Kuratorowi zawodowemu nie wolno podejmować „innego zajęcia ani sposobu zarobkowania”, jeżeli taka aktywność:

przeszkadzałaby w pełnieniu obowiązków kuratora sądowego,
mogłaby osłabiać zaufanie do jego bezstronności,
podważałaby zaufanie do sądu.

Regulacja rozróżnia zatem dodatkowe zatrudnienie, wymagające zgody prezesa sądu okręgowego, od innych zajęć i sposobów zarobkowania, które są niedopuszczalne, gdy wiążą się z którymkolwiek ze wskazanych zagrożeń. Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że aktywność kuratora poza wykonywaniem obowiązków nie może kolidować z jego pracą ani stwarzać wątpliwości co do jego bezstronności lub godności urzędu. Ocena dopuszczalności takiej aktywności uwzględnia więc nie tylko faktyczne utrudnienie wykonywania obowiązków, lecz także możliwość osłabienia lub podważenia zaufania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1071.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 14.Art. 16.