Art. 107. Wejście w życie ustawy i przepisy o wyjątkach

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem:

1) art. 14 ust. 7, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2002 r.;

2) art. 14 ust. 1–3 i 5 oraz art. 38, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Komentarz do Art. 107.

Art. 107 określa zasady wejścia w życie ustawy oraz wyjątki od przyjętej reguły. Co do zasady cała ustawa zaczyna obowiązywać w terminie ogólnym wskazanym w tym przepisie. Nie wszystkie jej regulacje są jednak objęte tym samym terminem. Przepis wyodrębnia dwie grupy postanowień, które zaczynają obowiązywać później, w terminach wskazanych osobno.

Pierwszy wyjątek dotyczy art. 14 ust. 7. Drugi obejmuje art. 14 ust. 1-3 i 5 oraz art. 38. Oznacza to, że poszczególne części ustawy nie uzyskują mocy obowiązującej jednocześnie. Art. 107 rozdziela więc termin ogólny od terminów szczególnych przypisanych konkretnym jednostkom redakcyjnym.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na konieczności ustalenia, do której grupy należy stosowana regulacja. Jeżeli jest to przepis nieobjęty wyjątkiem, zastosowanie ma termin ogólny. Jeżeli natomiast chodzi o art. 14 ust. 7 albo o art. 14 ust. 1-3 i 5 oraz art. 38, należy uwzględnić odrębny termin wejścia w życie przewidziany dla danej grupy. Przepis ma zatem charakter porządkujący i wskazuje, od kiedy poszczególne części ustawy stają się obowiązujące.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1071.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 106a.