Art. 44. Zarzuty konsumenta i zawiadomienie o przelewie wierzytelności

1. Wyłączenie lub ograniczenie zarzutów przysługujących konsumentowi w razie przelewu wierzytelności z umowy o kredyt konsumencki jest bezskuteczne.

2. Kredytodawca zawiadamia konsumenta, na trwałym nośniku, o przelewie wierzytelności, chyba że konsument nadal ma spełniać świadczenie do rąk kredytodawcy.

Komentarz do Art. 44.

Przepis reguluje skutki przelewu wierzytelności wynikającej z umowy o kredyt konsumencki dla sytuacji prawnej konsumenta. Ustanawia dwie podstawowe zasady, które dotyczą zarzutów konsumenta oraz obowiązku poinformowania go o przelewie.

Po pierwsze, wyłączenie albo ograniczenie zarzutów przysługujących konsumentowi w związku z umową o kredyt konsumencki jest bezskuteczne, jeżeli dochodzi do przelewu wierzytelności. Oznacza to, że sam przelew nie może pozbawić konsumenta zarzutów, które przysługują mu wobec wierzytelności wynikającej z tej umowy, ani ich ograniczyć. Zastrzeżenie wyłączające lub ograniczające te zarzuty nie wywołuje skutku wobec konsumenta.

Po drugie, kredytodawca ma obowiązek zawiadomić konsumenta o przelewie wierzytelności. Zawiadomienie powinno zostać przekazane na trwałym nośniku, co stanowi wymóg dotyczący sposobu poinformowania konsumenta. Obowiązek ten nie powstaje jednak wtedy, gdy mimo przelewu konsument nadal ma spełniać świadczenie do rąk kredytodawcy.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ochronie ciągłości uprawnień konsumenta po przelewie wierzytelności oraz na zapewnieniu mu informacji o zmianie dotyczącej wierzytelności. Jednocześnie przepis przewiduje wyjątek od zawiadomienia, związany z dalszym spełnianiem świadczenia bezpośrednio na rzecz kredytodawcy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 715.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 43.Art. 45.