Art. 41. Zastrzeżenie nie na zlecenie na czeku konsumenta

1. Czek konsumenta wręczony kredytodawcy w celu spełnienia lub zabezpieczenia świadczenia wynikającego z umowy o kredyt konsumencki powinien zawierać zastrzeżenie „nie na zlecenie” lub inne równoznaczne.

2. W razie przyjęcia przez kredytodawcę czeku niezawierającego zastrzeżenia „nie na zlecenie” lub innego równo-znacznego i przeniesienia takiego czeku na inną osobę kredytodawca jest zobowiązany do naprawienia poniesionej przez konsumenta szkody przez zapłatę czeku.

3. Przepis ust. 2 stosuje się również, gdy czek znalazł się w posiadaniu innej osoby wbrew woli kredytodawcy.

4. (uchylony)

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa zasady dotyczące czeku konsumenta przekazanego kredytodawcy w związku z umową o kredyt konsumencki. Czek może służyć spełnieniu świadczenia wynikającego z umowy albo zabezpieczeniu takiego świadczenia. W obu przypadkach powinien zawierać zastrzeżenie „nie na zlecenie” lub inne równoznaczne. Zastrzeżenie to musi znajdować się na czeku wręczanym kredytodawcy.

Ustęp 2 wskazuje konsekwencje przyjęcia czeku bez wymaganego zastrzeżenia. Jeżeli kredytodawca przyjmie taki czek, a następnie przeniesie go na inną osobę, jest zobowiązany do naprawienia szkody poniesionej przez konsumenta przez zapłatę czeku. Odpowiedzialność ta wiąże się więc z dwoma elementami, przyjęciem przez kredytodawcę czeku bez odpowiedniego zastrzeżenia oraz jego przeniesieniem na inną osobę.

Ustęp 3 rozszerza zastosowanie tej zasady. Odpowiedzialność kredytodawcy powstaje również wtedy, gdy czek znalazł się w posiadaniu innej osoby wbrew jego woli. Sam brak dobrowolnego przeniesienia czeku przez kredytodawcę nie wyłącza zatem zastosowania ust. 2, jeżeli czek znalazł się u innej osoby.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na określeniu wymogu dotyczącego treści czeku oraz skutków posłużenia się przez kredytodawcę czekiem, który tego wymogu nie spełnia. Ustęp 4 został uchylony i nie zawiera obowiązującej treści regulacyjnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 715.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

umowy

Art. 40.Art. 42.