Art. 29. Forma, doręczenie i przejrzystość umowy kredytowej

1. Umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta w formie pisemnej, chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę.

2. Kredytodawca lub pośrednik kredytowy jest zobowiązany niezwłocznie doręczyć umowę konsumentowi.

3. Umowa powinna być sformułowana w sposób jednoznaczny i zrozumiały.

Komentarz do Art. 29.

Przepis określa podstawowe wymagania dotyczące zawarcia i przekazania umowy o kredyt konsumencki. Co do zasady umowa powinna mieć formę pisemną. Zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego, ponieważ dopuszczono możliwość zastosowania innej szczególnej formy, jeżeli przewidują ją odrębne przepisy. Oznacza to, że ocena prawidłowej formy umowy może zależeć także od regulacji znajdujących się poza tym przepisem.

Obowiązek związany z przekazaniem umowy spoczywa na kredytodawcy lub pośredniku kredytowym. Powinni oni doręczyć umowę konsumentowi niezwłocznie, czyli bez nieuzasadnionej zwłoki. Przepis wskazuje tym samym nie tylko na konieczność sporządzenia umowy, lecz także na obowiązek zapewnienia konsumentowi jej otrzymania.

Umowa powinna ponadto być sformułowana w sposób jednoznaczny i zrozumiały. Jej treść nie powinna pozostawiać niejasności co do znaczenia zawartych w niej postanowień, a sposób przedstawienia informacji powinien umożliwiać konsumentowi ich odczytanie i zrozumienie. W praktyce przepis ustanawia więc trzy powiązane wymagania: właściwą formę umowy, szybkie doręczenie jej konsumentowi oraz klarowny sposób redakcji. Dotyczą one zarówno samego kredytodawcy, jak i pośrednika kredytowego w zakresie obowiązku doręczenia umowy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 715.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

konsumenci

Art. 28a.Art. 30.