Art. 22a. Skutki niepodpisania protokołu zdawczo-odbiorczego

W przypadku niepodpisania przez właściwy organ albo spółkę Skarbu Państwa protokołu zdawczo-odbiorczego w terminie 14 dni od dnia wystąpienia przez Prezesa KZN o jego podpisanie, przepisy art. 13 i art. 13a stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 22a.

Przepis reguluje sytuację, w której właściwy organ albo spółka Skarbu Państwa nie podpisze protokołu zdawczo-odbiorczego w określonym terminie. Termin ten wynosi 14 dni i jest liczony od dnia wystąpienia przez Prezesa KZN o podpisanie protokołu. Oznacza to, że znaczenie ma zarówno samo wystąpienie Prezesa KZN, jak i upływ wskazanych 14 dni bez podpisania dokumentu przez podmiot, którego dotyczy obowiązek.

W razie ziszczenia się tego warunku przepis nakazuje odpowiednie stosowanie art. 13 i art. 13a. Art. 22a nie powtarza ich treści ani nie określa samodzielnie wszystkich skutków braku podpisu, lecz odsyła do rozwiązań przewidzianych w tych przepisach. Sformułowanie „stosuje się odpowiednio” wskazuje, że regulacje te należy zastosować z uwzględnieniem konkretnej sytuacji opisanej w art. 22a, czyli niepodpisania protokołu w terminie po wystąpieniu Prezesa KZN.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że brak podpisu nie pozostaje poza zakresem regulacji. Po upływie 14 dni uruchomione zostaje odesłanie do art. 13 i art. 13a, co pozwala rozpatrywać dalszy bieg sprawy na podstawie tych przepisów, mimo że protokół zdawczo-odbiorczy nie został podpisany przez właściwy organ albo spółkę Skarbu Państwa. Dla oceny, czy art. 22a znajduje zastosowanie, kluczowe są trzy elementy: wystąpienie Prezesa KZN o podpisanie protokołu, upływ 14 dni oraz brak podpisu właściwego podmiotu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1529.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22.Art. 22b.