Art. 22. Utrzymanie w mocy przepisów wykonawczych

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 15 ust. 2 pozostają w mocy przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 23.

Komentarz do Art. 22.

Przepis ma charakter przejściowy i określa, które regulacje wykonawcze zachowują moc w okresie zmiany podstawy prawnej. Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie art. 15 ust. 2 nadal obowiązują przepisy wykonawcze wydane wcześniej na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy wskazanej w art. 23.

Kluczowe znaczenie ma tu moment wydania nowych przepisów. Dotychczasowe przepisy nie tracą mocy od razu, lecz pozostają wiążące aż do wydania regulacji przewidzianych w art. 15 ust. 2. Przepis nie określa dodatkowego terminu ani innych warunków zakończenia tego okresu. Wskazuje jedynie, że jego granicą jest wydanie nowych przepisów wykonawczych.

W praktyce rozwiązanie to zapewnia ciągłość obowiązywania regulacji wykonawczych. Dzięki temu pomiędzy dotychczasowymi przepisami wydanymi na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 23, a nowymi przepisami wydanymi na podstawie art. 15 ust. 2 nie powstaje okres, w którym brak byłoby obowiązujących przepisów wykonawczych. Zakres utrzymania ich mocy został przy tym ograniczony czasowo i dotyczy wyłącznie okresu poprzedzającego wydanie nowych regulacji. Po ich wydaniu podstawą pozostają przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 15 ust. 2.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 610.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 23.