Art. 10. Akredytacja weryfikatorów środowiskowych

Polskie Centrum Akredytacji prowadzi akredytację weryfikatorów środowiskowych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2021 r. poz. 1344 oraz z 2022 r. poz. 974) oraz przepisami rozporządzenia (WE) nr 1221/2009. Art. 11–13. (pominięte)

Komentarz do Art. 10.

Przepis określa, kto prowadzi akredytację weryfikatorów środowiskowych oraz na jakich podstawach prawnych ma się ona odbywać. Zadanie to zostało powierzone Polskiemu Centrum Akredytacji. Oznacza to, że właśnie ten podmiot jest odpowiedzialny za prowadzenie akredytacji w zakresie wskazanym w przepisie.

Akredytacja ma być prowadzona zgodnie z dwoma źródłami regulacji. Pierwszym jest ustawa o systemie oceny zgodności, wskazana w przepisie wraz z jej datą oraz oznaczeniami publikacji. Drugim jest rozporządzenie (WE) nr 1221/2009. Przepis nie ustanawia więc odrębnych, szczegółowych zasad postępowania, lecz odsyła do regulacji określających system akredytacji oraz wymagań związanych z EMAS.

Znaczenie praktyczne art. 10 polega na jednoznacznym wskazaniu instytucji prowadzącej akredytację oraz ram prawnych, które mają zastosowanie do weryfikatorów środowiskowych. Podmiot zainteresowany akredytacją powinien być oceniany w ramach procedur wynikających z ustawy o systemie oceny zgodności i rozporządzenia (WE) nr 1221/2009. Przepis porządkuje zatem odpowiedzialność za akredytację i wiąże ją z określonymi regulacjami, zamiast pozostawiać sposób jej prowadzenia wyłącznie przepisom tej ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1060.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 9.Art. 14.