o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa
Rozdział 11. Nadzór i kontrola operatorów usług kluczowych, dostawców usług cyfrowych i podmiotów świadczących usługi w zakresie cyberbezpieczeństwa
Rozdział 11
Nadzór i kontrola operatorów usług kluczowych, dostawców usług cyfrowych i podmiotów świadczących usługi w zakresie cyberbezpieczeństwa
1. Nadzór dotyczący stosowania przepisów ustawy sprawują organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa w zakresie wykonywania przez podmioty kluczowe i podmioty ważne wynikających z ustawy obowiązków.
2. W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa w stosunku do podmiotów kluczowych może:
1) prowadzić kontrole, w tym doraźne, w siedzibie podmiotu, miejscu wykonywania działalności gospodarczej lub zdalnie;
2) w drodze decyzji nałożyć na podmiot obowiązek przeprowadzania audytu, o którym mowa w art. 15 ust. 1b, w szczególności w sytuacji wystąpienia poważnego incydentu lub naruszenia przepisów ustawy;
3) zlecić CSIRT MON, CSIRT NASK, CSIRT GOV lub CSIRT sektorowemu, dokonanie oceny bezpieczeństwa systemu informacyjnego podmiotu kluczowego;
4) wystąpić z wnioskiem o udzielenie informacji niezbędnych do oceny środków, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 i 5, a także zgodności danych i informacji przekazanych przez podmiot do wykazu;
5) wystąpić z wnioskiem o udzielenie dostępu do danych, dokumentów i informacji koniecznych do wykonywania nadzoru;
6) wystąpić z wnioskiem o przedstawienie dowodów realizacji wymogów, o których mowa w art. 8 ust. 1.
3. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa za pomocą działań nadzorczych sprawują nadzór o charakterze:
1) prewencyjnym i następczym nad podmiotami kluczowymi;
2) następczym nad podmiotami ważnymi, w szczególności w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zachodzi możliwość naruszenia przepisów ustawy.
4. W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że działania lub zaniechania podmiotu kluczowego mogą naruszać przepisy ustawy, organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa kieruje do tego podmiotu pismo w formie elektronicznej z ostrzeżeniem, w którym wskazuje czynności, jakie należy podjąć w celu zapobieżenia lub zaprzestania naruszania przepisów ustawy oraz termin na ich wykonanie.
5. W celu egzekwowania przepisów ustawy organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa w stosunku do podmiotów kluczowych, także wtedy gdy podmiot kluczowy nie zastosował się do pisma z ostrzeżeniem, o którym mowa w ust. 4, może:
1) nakazać podjęcie określonych czynności dotyczących obsługi incydentu;
2) nakazać, w drodze decyzji, zaniechanie naruszania przepisów ustawy;
3) nakazać, w drodze decyzji, zapewnienie zgodności systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 lub zgodnie z art. 8 ust. 3 lub realizacji obowiązku zgłaszania incydentu poważnego;
4) nakazać, w drodze decyzji, poinformowanie, w określony przez niego sposób, odbiorców usług tego podmiotu, których dotyczy poważne cyberzagrożenie, o charakterze tego zagrożenia oraz o możliwych środkach ochronnych lub naprawczych, jakie należy podjąć w reakcji na to zagrożenie;
5) nakazać, w drodze decyzji, wdrożenie, w określonym terminie, zaleceń wydanych w wyniku audytu lub audytu, o którym mowa w art. 15 ust. 1b;
6) wyznaczyć, w drodze decyzji, na określony czas, niedłuższy niż miesiąc, spośród osób zatrudnionych w urzędzie obsługującym ten organ, urzędnika monitorującego do nadzorowania wykonywania obowiązków, o których mowa w rozdziale 3, wskazując ściśle określone zadania, które urzędnik monitorujący realizuje w tym czasie;
7) nakazać, w drodze decyzji, podanie do wiadomości publicznej informacji o naruszeniach przepisów ustawy;
8) nakazać, w drodze decyzji wydanej w postępowaniu uproszczonym, o którym mowa w rozdziale 14 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, podanie do publicznej wiadomości informacji o incydencie poważnym.
6. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa, podejmując działania, o których mowa w ust. 5, wyznacza podmiotowi kluczowemu termin, w którym zobowiązuje ten podmiot do podjęcia określonych czynności, usunięcia uchybień lub zapewnienia zgodności z wymogami określonymi przez organ.
7. Nakaz, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, jest inną czynnością z zakresu administracji publicznej, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego i wymaga uzasadnienia.
8. Postępowanie w sprawach, o którym mowa w ust. 5 pkt 2–8, jest jednoinstancyjne, a na decyzję organu właściwego do spraw cyberbezpieczeństwa przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
9. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa, w przypadku gdy podmiot kluczowy nie zastosował się do nakazu, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, lub postanowień decyzji, o której mowa w ust. 5 pkt 2–8, może:
1) wstrzymać udzieloną temu podmiotowi koncesję albo ograniczyć jej zakres do czasu usunięcia uchybień lub zaprzestania naruszeń lub
2) wstrzymać w całości albo w części działalność podmiotu kluczowego wpisanego do rejestru działalności regulowanej, do czasu usunięcia uchybień lub zaprzestania naruszeń, lub
3) wstrzymać zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej wydane podmiotowi kluczowemu albo ograniczyć zakres tego zezwolenia do czasu usunięcia uchybień lub zaprzestania naruszeń, lub
4) wstrzymać w całości albo w części działalność podmiotu kluczowego, wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, do czasu usunięcia uchybień lub zaprzestania naruszeń, lub
5) wstrzymać w całości albo w części działalność podmiotu kluczowego, wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, do czasu usunięcia uchybień lub zaprzestania naruszeń, lub
6) zakazać pełnienia w podmiocie kluczowym funkcji zarządczych przez kierownika podmiotu do czasu usunięcia uchybień lub zaprzestania naruszeń, o ile nie doprowadzi to do uniemożliwienia funkcjonowania podmiotu kluczowego w zakresie, jaki jest niezbędny do usunięcia uchybień lub zaprzestania naruszeń.
10. Środków, o których mowa w ust. 9, nie stosuje się do podmiotów publicznych.
11. W przypadku wniesienia przez podmiot kluczowy skargi do sądu administracyjnego, o której mowa w ust. 7 lub 8, środków, o których mowa w ust. 9, nie stosuje się do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez ten sąd. Sąd rozstrzyga sprawę w terminie miesiąca od dnia wniesienia skargi.
12. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa, podejmując działania, o których mowa w ust. 5 i 9, uwzględnia:
1) wagę naruszenia i znaczenie naruszonych przepisów ustawy, przy czym za poważne naruszenie należy uznać:
a) powtarzające się naruszenie,
b) niezgłoszenie lub nieobsłużenie incydentów poważnych,
c) nieusunięcie uchybień zgodnie z wiążącymi nakazami organów właściwych do spraw cyberbezpieczeństwa,
d) utrudnianie prowadzenia audytów lub działań monitorujących nakazanych przez organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa po stwierdzeniu naruszenia,
e) dostarczanie nieprawdziwych lub rażąco niedokładnych informacji w odniesieniu do środków zarządzania ryzykiem w cyberbezpieczeństwie lub obowiązków zgłaszania incydentów poważnych;
2) czas trwania naruszenia;
3) wcześniejsze poważne naruszenia ze strony danego podmiotu;
4) spowodowane szkody majątkowe i niemajątkowe, w tym straty finansowe lub gospodarcze, wpływ na inne usługi i liczbę użytkowników, których dotyka incydent;
5) umyślny lub nieumyślny charakter czynu ze strony sprawcy naruszenia;
6) środki zastosowane przez podmiot, aby zapobiec szkodom majątkowym i niemajątkowym lub je ograniczyć;
7) stopień współpracy podmiotu z organem właściwym do spraw cyberbezpieczeństwa.
13. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa przed zastosowaniem środków, o których mowa w ust. 4, 5 i 9, oraz przed nałożeniem kary pieniężnej, informuje podmiot kluczowy o wstępnych ustaleniach, które mogą prowadzić do wydania decyzji lub podjęcia działań, o których mowa w ust. 4, 5 i 9, lub do nałożenia kary pieniężnej. Informacja o wstępnych ustaleniach zawiera szczegółowe uzasadnienie, potwierdzające zasadność zamiaru zastosowania środków lub nałożenia kary pieniężnej.
14. Podmiot kluczowy może przedstawić swoje stanowisko niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia poinformowania o wstępnych ustaleniach, o których mowa w ust. 13.
15. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa po przedstawieniu przez podmiot kluczowy swojego stanowiska:
1) uwzględnia stanowisko tego podmiotu i odstępuje od zastosowania środków, o których mowa w ust. 4, 5 lub 9, lub od nałożenia kary pieniężnej, oraz informuje podmiot o tym fakcie;
2) odrzuca stanowisko tego podmiotu i stosuje środki, o których mowa w ust. 4, 5 lub 9, lub nakłada karę pieniężną, oraz informuje podmiot o tym fakcie wraz ze szczegółowym uzasadnieniem przyczyn odrzucenia stanowiska podmiotu.
16. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa może odstąpić od poinformowania o wstępnych ustaleniach w przypadku, gdy utrudniłoby to natychmiastowe działanie w celu zapobieżenia incydentom, reakcji na nie lub mogłoby mieć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo państwa lub porządek publiczny.
17. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa sprawując nadzór w stosunku do podmiotu ważnego stosuje przepisy ust. 2, 4, 5 pkt 1–5 i 7–8 oraz ust. 6–8 i 12–16.
1. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa mogą tworzyć, samodzielnie lub wspólnie, metodyki nadzoru dotyczące prowadzenia nadzoru nad podmiotami kluczowymi lub podmiotami ważnymi w zakresie stosowania przepisów ustawy.
2. Metodyki nadzoru określają w szczególności:
1) zakres nadzoru;
2) sposób przeprowadzania nadzoru;
3) kryteria oceny.
3. W przypadku stworzenia metodyki nadzoru organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa co dwa lata oceniają skuteczność stosowania tej metodyki nadzoru, w szczególności oceniając efektywność sprawowanego nadzoru.
4. Na podstawie oceny skuteczności organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa dokonują zmian w metodykach nadzoru.
1. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa mogą ustalać hierarchię priorytetów w sprawowaniu nadzoru w oparciu o metodykę nadzoru, o której mowa w art. 53a ust. 1, uwzględniając w szczególności wyniki analizy ryzyka dla konkretnego podmiotu kluczowego lub podmiotu ważnego.
2. Analiza ryzyka przeprowadzana jest przez organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa i uwzględnia w szczególności:
1) znaczenie usługi dla bezpieczeństwa narodowego i porządku publicznego;
2) wpływ usługi na gospodarkę i społeczeństwo;
3) prawdopodobieństwo wystąpienia incydentu w podmiocie nadzorowanym oraz rodzaj tego incydentu;
4) potencjalne skutki incydentu takie jak straty finansowe, szkody wizerunkowe, utrata danych osobowych lub zakłócenia w funkcjonowaniu systemów i infrastruktury.
1. Podmiot kluczowy lub podmiot ważny przekazuje na żądanie organu właściwego do spraw cyberbezpieczeństwa dane, informacje i dokumenty niezbędne do wykonywania przez ten organ jego uprawnień i obowiązków z zakresu sprawowania nadzoru i kontroli określonych w ustawie.
2. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, ma być proporcjonalne do celu, jakiemu ma służyć, oraz zawierać:
1) wskazanie podmiotu kluczowego lub podmiotu ważnego, do którego jest skierowane;
2) datę żądania;
3) wskazanie żądanych danych, informacji lub dokumentów oraz okresu, których dotyczą;
4) wskazanie celu, jakiemu dane, informacje lub dokumenty mają służyć;
5) wskazanie terminu przekazania danych, informacji lub dokumentów adekwatnego do zakresu tego żądania, niekrótszego niż 7 dni;
6) uzasadnienie żądania;
7) pouczenie o zagrożeniu karą za niespełnienie żądania, o którym mowa w ust. 1.
3. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, sporządza się w postaci elektronicznej i doręcza się w sposób określony w dziale I rozdziale 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego albo przez system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 46 ust. 1 pkt 6.
4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do żądania udzielenia dostępu do danych, dokumentów i informacji koniecznych do wykonania nadzoru oraz dowodów realizacji wymogów, o których mowa w art. 8 ust. 1.
1. Urzędnik monitorujący, o którym mowa w art. 53 ust. 5 pkt 6, w zakresie nadzorowania wykonywania przez podmiot kluczowy obowiązków, o których mowa w rozdziale 3, jest uprawniony do:
1) swobodnego wstępu i poruszania się po terenie podmiotu kluczowego po uzyskaniu przepustki, wydanej bezzwłocznie, której wydania nie można odmówić;
2) wglądu do dokumentów dotyczących działalności podmiotu kluczowego;
3) przetwarzania danych osobowych w zakresie niezbędnym do realizacji celu nadzoru;
4) żądania złożenia ustnych lub pisemnych wyjaśnień w sprawach dotyczących zakresu nadzoru;
5) przeprowadzania oględzin urządzeń, nośników oraz systemów informacyjnych, po wcześniejszym zawiadomieniu podmiotu kluczowego.
2. Urzędnik monitorujący, o którym mowa w art. 53 ust. 5 pkt 6, realizuje powierzone mu zadania z zachowaniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej.
3. Do nadzorowania przez urzędnika monitorującego, o którym mowa w art. 53 ust. 5 pkt 6, wykonywania przez podmiot kluczowy obowiązków, o których mowa w rozdziale 3, stosuje się przepis art. 58.
4. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, przekazuje się na adres do doręczeń elektronicznych albo za pomocą systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 46 ust. 1, w terminie 1 dnia przed przeprowadzeniem oględzin.
1. Realizując uprawnienie, o którym mowa w art. 53 ust. 9, organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa wydaje decyzję, która zawiera:
1) dane podmiotu kluczowego lub kierownika podmiotu kluczowego;
2) rodzaj stwierdzonych uchybień lub naruszeń dokonanych przez podmiot kluczowy lub kierownika podmiotu kluczowego;
3) podjęte dotychczas środki nadzorcze nad podmiotem kluczowym;
4) podstawę prawną i rodzaj środka określonego w art. 53 ust. 9;
5) termin stosowania tego środka;
6) uzasadnienie.
2. Termin stosowania środków, o których mowa w art. 53 ust. 9, określa się przy uwzględnieniu kryteriów, o których mowa w art. 53 ust. 12. Środek nie może być stosowany dłużej niż 14 dni od daty doręczenia decyzji o jego zastosowaniu.
3. W zależności od zastosowanego środka, jeżeli podmiot kluczowy usunął uchybienia lub zaprzestał naruszania przepisów ustawy przed terminem określonym w decyzji, uchyla się decyzję o zastosowaniu tego środka.
4. W przypadku powzięcia informacji, w szczególności na skutek stosowania innych środków nadzorczych, określonych w art. 53 ust. 1, 4 i 5, że podmiot kluczowy nie usunął wcześniej stwierdzonych uchybień lub w dalszym ciągu narusza przepisy ustawy lub w przypadku, gdy podmiot kluczowy nie wykazał w terminie, na jaki został zastosowany środek, że usunął uchybienia lub zaprzestał naruszania przepisów ustawy, organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa ponownie wydaje decyzję o zastosowaniu środka określonego w art. 53 ust. 9 na kolejny okres, niedłuższy niż 14 dni. Przepis ten stosuje się do czasu usunięcia uchybień lub zaprzestania naruszeń przez podmiot kluczowy. W stosunku do ponownej decyzji nie stosuje się przepisów art. 53 ust. 13–16.
5. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa z urzędu lub na wniosek podmiotu kluczowego uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1, po usunięciu uchybień lub zaprzestaniu naruszeń przez podmiot kluczowy.
6. Podmiot kluczowy może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 5, po usunięciu uchybień lub zaprzestaniu naruszeń, przedstawiając dowody potwierdzające zastosowanie się odpowiednio do nakazu, o którym mowa w art. 53 ust. 5 pkt 1, lub postanowień decyzji, o której mowa w art. 53 ust. 5 pkt 2–8.
7. Wniosek, o którym mowa w ust. 5, organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa rozpatruje niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania.
8. Czynności, o których mowa w ust. 3 i 5, organ dokonuje w formie decyzji.
9. Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wykonalna z dniem jej doręczenia podmiotowi kluczowemu. Decyzje, o których mowa w ust. 3, 4 i 5, są natychmiast wykonalne.
10. Postępowanie w sprawie stosowania i uchylania środków, o których mowa w art. 53 ust. 9, jest jednoinstancyjne. Na decyzje, o których mowa w ust. 1 i 3–5, podmiot kluczowy może wnieść skargę do sądu administracyjnego.
11. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa publikuje na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej informację o zastosowaniu wobec podmiotu kluczowego lub kierownika podmiotu kluczowego środków, o których mowa w art. 53 ust. 9. Informacja zawiera:
1) dane podmiotu kluczowego lub imię i nazwisko kierownika tego podmiotu kluczowego;
2) podstawę prawną i rodzaj zastosowanego środka, o którym mowa w art. 53 ust. 9;
3) wskazanie daty początkowej i końcowej okresu na jaki zastosowano środek;
4) wskazanie, czy wobec podmiotu kluczowego lub kierownika podmiotu kluczowego ponownie zastosowano środek, a jeśli tak, to wskazanie nowej daty końcowej stosowania tego środka.
12. Publikacja, o której mowa w ust. 11, nie obejmuje tajemnicy przedsiębiorstwa.
13. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa publikuje na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej informację o uchyleniu decyzji, o której mowa w ust. 1.
14. Podmiot kluczowy, w okresie stosowania wobec niego środka, o którym mowa w art. 53 ust. 9, nie może wykonywać działalności, której dotyczy ten środek.
15. W okresie stosowania środka, o którym mowa w art. 53 ust. 9, podmiot kluczowy ma obowiązek niezwłocznie podjąć działania zmierzające jedynie do usunięcia uchybień bądź zaprzestania naruszeń. W tym celu w szczególności może składać oświadczenia woli i wiedzy, podejmować czynności procesowe w postępowaniach, przedsiębrać czynności faktyczne, jeżeli nie stoją one w sprzeczności z celem stosowanego środka lub nie zmierzają do jego obejścia.
16. W zakresie nieuregulowanym, a dotyczącym zawieszania, ograniczania i wznawiania koncesji, zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej lub wstrzymania prowadzenia działalności gospodarczej zastosowanie mają przepisy odrębne.
1. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa mogą wspólnie sprawować nadzór, w tym wspólnie prowadzić kontrolę, nad podmiotami kluczowymi lub podmiotami ważnymi.
2. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa, sprawując wspólnie nadzór, w tym prowadząc kontrolę, mogą wyznaczyć wiodący organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa.
3. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa informują się wzajemnie o zamiarze wszczęcia kontroli w podmiocie, nad którym wspólnie sprawują nadzór.
4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do współpracy organów właściwych do spraw cyberbezpieczeństwa i organów właściwych do spraw podmiotów krytycznych w przypadku, gdy nadzór jest sprawowany nad podmiotem kluczowym będącym podmiotem krytycznym.
Art. 54. Kontrola - stosowanie przepisów innych ustaw
Do kontroli realizowanej wobec podmiotów kluczowych lub podmiotów ważnych:
1) będących przedsiębiorcami stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców;
2) niebędących przedsiębiorcami stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej;
3) będących jednostkami samorządu terytorialnego stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej.
Art. 55. Uprawnienia osoby prowadzącej czynności kontrolne wobec przedsiębiorców
Osoba prowadząca czynności kontrolne wobec podmiotów będących przedsiębiorcami ma prawo do:
1) swobodnego wstępu i poruszania się po terenie podmiotu kontrolowanego bez obowiązku uzyskiwania przepustki;
2) wglądu do dokumentów dotyczących działalności podmiotu kontrolowanego, pobierania za pokwitowaniem oraz zabezpieczania dokumentów związanych z zakresem kontroli, z zachowaniem przepisów o tajemnicy prawnie chronionej;
3) sporządzania, a w razie potrzeby żądania sporządzenia, niezbędnych do kontroli kopii, odpisów lub wyciągów z dokumentów oraz zestawień lub obliczeń;
4) przetwarzania danych osobowych w zakresie niezbędnym do realizacji celu kontroli;
5) żądania złożenia ustnych lub pisemnych wyjaśnień w sprawach dotyczących zakresu kontroli;
6) przeprowadzania oględzin urządzeń, nośników oraz systemów informacyjnych.
1. Kontrolowane podmioty będące przedsiębiorcami zapewniają osobie prowadzącej czynności kontrolne warunki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w szczególności przez zapewnienie niezwłocznego przedstawienia żądanych dokumentów, terminowego udzielania ustnych i pisemnych wyjaśnień w sprawach objętych kontrolą, udostępniania niezbędnych urządzeń technicznych, a także sporządzania we własnym zakresie kopii lub wydruków dokumentów oraz informacji zgromadzonych na nośnikach, w urządzeniach lub w systemach informacyjnych.
2. Podmiot kontrolowany dokonuje potwierdzenia za zgodność z oryginałem sporządzonych kopii lub wydruków, o których mowa w ust. 1. W przypadku odmowy potwierdzenia za zgodność z oryginałem potwierdza je osoba prowadząca czynności kontrolne, o czym czyni wzmiankę w protokole kontroli.
3. Organ przeprowadzający kontrolę może żądać od podmiotu kontrolowanego przedstawienia tłumaczenia na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji przedłożonej przez podmiot kontrolowany. Tłumaczenie dokumentacji podmiot kontrolowany jest obowiązany wykonać na własny koszt. Zlecenie tłumaczenia dokumentacji podmiotom trzecim odbywa się z poszanowaniem tajemnicy prawnie chronionej na podstawie odrębnych przepisów.
4. Organ przeprowadzający kontrolę, występując do podmiotu kontrolowanego z żądaniem, o którym mowa w ust. 3, wskazuje zakres dokumentów, które mają zostać przetłumaczone, ich związek z przeprowadzaną kontrolą oraz określa termin na przedstawienie tłumaczenia dokumentacji, uwzględniający zakres koniecznego tłumaczenia.
Art. 57. Postępowanie dowodowe w ramach kontroli przedsiębiorców
Osoba prowadząca czynności kontrolne wobec podmiotów będących przedsiębiorcami ustala stan faktyczny na podstawie dowodów zebranych w toku kontroli, w szczególności dokumentów, przedmiotów, oględzin oraz ustnych lub pisemnych wyjaśnień i oświadczeń.
1. Osoba prowadząca czynności kontrolne wobec podmiotów będących przedsiębiorcami przedstawia przebieg przeprowadzonej kontroli w protokole kontroli.
2. Protokół kontroli zawiera:
1) wskazanie nazwy albo imienia i nazwiska oraz adresu podmiotu kontrolowanego;
2) imię i nazwisko osoby reprezentującej podmiot kontrolowany oraz nazwę organu reprezentującego ten podmiot;
3) imię i nazwisko, stanowisko oraz numer upoważnienia osoby prowadzącej czynności kontrolne;
4) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;
5) określenie przedmiotu i zakresu kontroli;
6) opis stanu faktycznego ustalonego w toku kontroli oraz inne informacje mające istotne znaczenie dla przeprowadzonej kontroli, w tym zakres, przyczyny i skutki stwierdzonych nieprawidłowości;
7) wyszczególnienie załączników.
3. Protokół kontroli podpisują osoba prowadząca czynności kontrolne oraz osoba reprezentująca podmiot kontrolowany.
4. W przypadku zastrzeżeń dotyczących ustaleń zawartych w protokole kontroli, podmiot kontrolowany ma prawo odmówić podpisania protokołu kontroli oraz złożyć umotywowane pisemne zastrzeżenia do tego protokołu w terminie 7 dni od dnia przedstawienia mu go do podpisu.
5. Odmowę podpisania protokołu kontroli osoba prowadząca czynności kontrolne odnotowuje w protokole wraz ze wskazaniem daty tej odmowy.
6. W razie złożenia zastrzeżeń do protokołu kontroli kierownik komórki organizacyjnej do spraw kontroli dokonuje ich analizy.
7. Kierownik komórki organizacyjnej do spraw kontroli:
1) odrzuca zastrzeżenia do protokołu kontroli wniesione przez osobę nieuprawnioną lub wniesione po upływie terminu i informuje o tym na piśmie zgłaszającego zastrzeżenia, podając przyczyny, albo
2) uwzględnia zastrzeżenia do protokołu kontroli w całości albo w części albo je oddala.
8. W razie potrzeby, w związku ze zgłoszeniem zastrzeżeń do protokołu, osoba prowadząca czynności kontrolne podejmuje dodatkowe czynności kontrolne, a w przypadku stwierdzenia przez kierownika komórki organizacyjnej do spraw kontroli zasadności zastrzeżeń do protokołu kontroli zmienia lub uzupełnia odpowiednią część protokołu kontroli w formie aneksu do protokołu.
9. Kierownik komórki organizacyjnej do spraw kontroli, po rozpatrzeniu zastrzeżeń do protokołu kontroli, sporządza stanowisko wobec tych zastrzeżeń.
10. O nieuwzględnieniu zastrzeżeń do protokołu kontroli w całości albo w części kierownik komórki organizacyjnej do spraw kontroli informuje podmiot kontrolowany na piśmie.
11. Protokół kontroli:
1) w postaci papierowej sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden pozostawia się podmiotowi kontrolowanemu;
2) w postaci elektronicznej doręcza się podmiotowi kontrolowanemu na adres do doręczeń elektronicznych.
1. Jeżeli na podstawie informacji zgromadzonych w toku kontroli organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa uzna, że mogło dojść do naruszenia przepisów ustawy przez podmiot kontrolowany, przekazuje zalecenia pokontrolne wzywające do usunięcia nieprawidłowości. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa wskazuje termin usunięcia tych nieprawidłowości, uwzględniając zakres i rodzaj naruszeń.
2. Od zaleceń pokontrolnych nie przysługują środki odwoławcze.
3. Podmiot kontrolowany, w wyznaczonym terminie, informuje organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa o sposobie wykonania zaleceń.
1. W przypadku stwierdzenia podczas sprawowania nadzoru podejrzenia naruszenia ochrony danych osobowych organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa informuje o tym Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w terminie 7 dni od dnia stwierdzenia podejrzenia tego naruszenia.
2. W przypadku stwierdzenia podejrzenia naruszenia ochrony danych osobowych podczas sprawowania nadzoru nad jednostką organizacyjną prokuratury organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa informuje właściwy organ prokuratury, o którym mowa w art. 191a § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2024 r. poz. 390, z 2025 r. poz. 304 i 1178 oraz z 2026 r. poz. 26).
3. W przypadku stwierdzenia podejrzenia naruszenia ochrony danych osobowych podczas sprawowania nadzoru nad sądem organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa informuje właściwego prezesa sądu albo Krajową Radę Sądownictwa, o których mowa w art. 175dd § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334, z późn. zm.13)).
1. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa udziela pomocy organom innych państw członkowskich Unii Europejskiej w sprawowaniu nadzoru nad podmiotami kluczowymi lub podmiotami ważnymi, których systemy informacyjne znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa może, za pośrednictwem Pojedynczego Punktu Kontaktowego, zwracać się do organów innych państw członkowskich Unii Europejskiej o przeprowadzenie czynności nadzorczych nad podmiotami kluczowymi lub podmiotami ważnymi, świadczącymi usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, których siedziba, zarząd lub systemy informacyjne znajdują się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
3. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa odmawia udzielenia pomocy, o której mowa w ust. 1, jeżeli:
1) nie jest właściwy w sprawie;
2) żądana pomoc jest nieproporcjonalna do realizowanych przez organ zadań z zakresu nadzoru;
3) organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej żąda udostępnienia informacji lub dokumentów, których udostępnienie narusza podstawowy interes bezpieczeństwa państwa, bezpieczeństwa i porządku publicznego lub obronności.
4. Przed odmową udzielenia pomocy organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa konsultuje się z wnioskującym o udzielenie pomocy organem innego państwa, a także z Komisją Europejską i ENISA, jeśli żąda tego państwo członkowskie Unii Europejskiej.
5. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa może prowadzić wspólne czynności nadzorcze z organem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
6. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa współpracują za pośrednictwem Pojedynczego Punktu Kontaktowego z organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej właściwych do stosowania rozporządzenia 2022/2554.
7. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa informują forum nadzoru, o którym mowa w art. 32 ust. 1 rozporządzenia 2022/2554, jeżeli podejmują czynności nadzorcze wobec podmiotu kluczowego, który został wyznaczony jako kluczowy dostawca usług ICT zgodnie z art. 31 rozporządzenia 2022/2554.
1. W przypadkach uzasadnionych charakterem sprawy lub pilnością przeprowadzenia czynności kontrolnych wynikających z ochrony bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego lub w przypadku potrzeby realizacji wzajemnej pomocy, o której mowa w art. 59b ust. 1, lub potrzeby sprawdzenia, czy podmiot kluczowy usunął uchybienia lub zaprzestał dokonywania naruszeń, można zarządzić przeprowadzenie kontroli doraźnej, o której mowa w art. 53 ust. 2 pkt 1.
2. Kontrola doraźna, o której mowa w art. 53 ust. 2 pkt 1, może być zarządzona w szczególności w razie potrzeby:
1) sprawdzenia informacji uzyskanej od urzędnika monitorującego, o którym mowa w art. 53 ust. 5 pkt 6, że podmiot kluczowy może naruszać przepisy ustawy;
2) sprawdzenia, w celu podjęcia działań na podstawie art. 53e ust. 4 i 5, czy podmiot kluczowy usunął uchybienia lub zaprzestał dokonywania naruszeń;
3) sprawdzenia wykonania zaleceń pokontrolnych, wykonania decyzji albo postanowień nakazujących usunięcie naruszeń prawa w związku z przeprowadzoną kontrolą.
3. Kontrolę doraźną, o której mowa w art. 53 ust. 2 pkt 1, prowadzi się zgodnie z przepisami dotyczącymi kontroli na zasadach ogólnych. Do podmiotów kontrolowanych niebędących przedsiębiorcami nie stosuje się przepisów dotyczących programu kontroli i sporządzania wystąpienia pokontrolnego.
4. Kontrola doraźna, o której mowa w art. 53 ust. 2 pkt 1, może być prowadzona także wtedy, gdy nie było możliwości wcześniejszego powiadomienia podmiotu kontrolowanego o terminie przeprowadzenia kontroli. Uzasadnienie przyczyny braku powiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli umieszcza się w sprawozdaniu z kontroli albo protokole kontroli.
5. Kontrola doraźna, o której mowa w art. 53 ust. 2 pkt 1, kończy się sporządzeniem:
1) sprawozdania z kontroli – w przypadku jednostek samorządu terytorialnego oraz podmiotów niebędących przedsiębiorcami,
2) protokołu kontroli – w przypadku podmiotów będących przedsiębiorcami – zawierającymi opis ustalonego stanu faktycznego oraz jego ocenę, a także, w razie potrzeby, zalecenia lub wnioski wzywające do usunięcia nieprawidłowości lub usprawnienia funkcjonowania podmiotu kontrolowanego. Sprawozdanie z kontroli albo protokół kontroli podpisuje kierownik komórki do spraw kontroli w organie właściwym do spraw cyberbezpieczeństwa.
6. Kierownik podmiotu kontrolowanego w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprawozdania z kontroli albo protokołu kontroli, o których mowa w ust. 5, ma prawo przedstawić do niego stanowisko. Nie wstrzymuje to realizacji ustaleń kontroli doraźnej.
7. Jeżeli w toku kontroli doraźnej, o której mowa w art. 53 ust. 2 pkt 1, zostaną ujawnione okoliczności wskazujące na naruszenia przepisów ustawy, które wykraczają poza zakres tej kontroli, kontrolę w dalszej części przeprowadza się na zasadach ogólnych z zastosowaniem przepisów art. 54–59b.
8. Do kontroli doraźnej, o której mowa w art. 53 ust. 2 pkt 1, w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą w stosunku do podmiotów będących przedsiębiorcami stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, a w przypadku jednostek samorządu terytorialnego oraz podmiotów niebędących przedsiębiorcami – przepisy ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej. Przepisów art. 47 ust. 1 i 2 oraz art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców nie stosuje się.
Pełna treść aktu: o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa.