Rozdział 9. Zadania ministra właściwego…

Rozdział 9

Zadania ministra właściwego do spraw informatyzacji

Art. 45. Zadania ministra właściwego do spraw informatyzacji

1. Minister właściwy do spraw informatyzacji jest odpowiedzialny za:

1) monitorowanie wdrażania Strategii Cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „Strategią”, oraz realizację planów działań na rzecz jej wdrożenia;

1a) monitorowanie wdrażania Krajowego planu oraz realizację działań na rzecz jego wdrożenia;

1b) prowadzenie wykazu;

2) rekomendowanie obszarów współpracy z sektorem prywatnym w celu zwiększenia cyberbezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej;

3) opracowywanie rocznych sprawozdań dotyczących incydentów poważnych zgłaszanych przez podmioty kluczowe lub podmioty ważne mających wpływ na ciągłość świadczenia usług przez te podmioty w Rzeczypospolitej Polskiej oraz ciągłość świadczenia usług w państwach członkowskich Unii Europejskiej;

4) prowadzenie działań informacyjnych dotyczących dobrych praktyk, programów edukacyjnych, kampanii i szkoleń na rzecz poszerzania wiedzy i budowania świadomości z zakresu cyberbezpieczeństwa, w tym bezpiecznego korzystania z Internetu przez różne kategorie użytkowników;

5) gromadzenie informacji o incydentach poważnych, które dotyczą lub zostały przekazane przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej;

6) udostępnianie informacji i dobrych praktyk uzyskanych z Grupy Współpracy podmiotom krajowego systemu cyberbezpieczeństwa w celu usprawnienia działań krajowego systemu cyberbezpieczeństwa;

7) rekomendowanie i wspieranie przy wykorzystywaniu europejskich lub międzynarodowych standardów, a także specyfikacji technicznych mających znaczenie dla bezpieczeństwa systemów informacyjnych;

8) zachęcanie do korzystania z produktów ICT, usług ICT i procesów ICT certyfikowanych w ramach europejskich lub krajowych programów certyfikacji cyberbezpieczeństwa;

9) ustanowienie odpowiednich struktur komunikacyjnych na potrzeby wczesnego wykrywania kryzysów w cyberbezpieczeństwie, reagowania kryzysowego w cyberbezpieczeństwie i zarządzania kryzysowego w cyberbezpieczeństwie, a także koordynacji współpracy w celu ochrony bezpieczeństwa technologii informacyjnej aktywów o krytycznym znaczeniu we współpracy z sektorem prywatnym;

10) współpracę w obszarze cyberbezpieczeństwa z państwami trzecimi;

11) koordynację działań organów państwa w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej w cyberbezpieczeństwie niedotyczącej wymiaru militarnego;

12) uczestniczenie w pracach Europejskiej sieci organizacji łącznikowych do spraw kryzysów cyberbezpieczeństwa;

13) przekazywanie Komisji Europejskiej aktualnych informacji o organach właściwych do spraw cyberbezpieczeństwa oraz Pojedynczym Punkcie Kontaktowym, ich danych identyfikacyjnych oraz zadaniach;

14) przekazywanie Komisji Europejskiej aktualnych informacji o CSIRT MON, CSIRT NASK i CSIRT GOV oraz CSIRT sektorowych, wraz z ich danymi kontaktowymi oraz zadaniami;

15) udzielanie wsparcia finansowego na działania służące rozwojowi cyberbezpieczeństwa.

2. Przez Grupę Współpracy rozumie się grupę, o której mowa w art. 14 dyrektywy 2022/2555.

3. Minister właściwy do spraw informatyzacji może opublikować na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej zestawienie wymogów dokumentów normalizacyjnych, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. z 2015 r. poz. 1483), których wykonywanie realizuje obowiązki wynikające z przepisów ustawy oraz z przepisów wydanych na podstawie art. 8a.

4. Projekt zestawienia, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw informatyzacji kieruje do 30-dniowych konsultacji publicznych, z których sporządza raport, w którym wskazuje główne tezy zawarte w stanowiskach zgłoszonych do projektu zestawienia oraz odniesienie się do nich.

5. Projekt zestawienia, o którym mowa w ust. 3, uwagi zgłoszone w ramach konsultacji publicznych oraz raport ministra właściwego do spraw informatyzacji publikuje się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji, z wyłączeniem danych osobowych osób fizycznych biorących udział w konsultacjach publicznych.

Art. 45a. Wsparcie finansowe projektów na rzecz cyberbezpieczeństwa

1. Minister właściwy do spraw informatyzacji może udzielić wsparcia finansowego w ramach programów rządowych lub innych programów finansowanych w całości albo w części z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, na realizację projektów, których celem jest:

1) tworzenie i rozwój produktów ICT, usług ICT oraz procesów ICT z zakresu cyberbezpieczeństwa;

2) rozwój kompetencji w obszarze cyberbezpieczeństwa;

3) zapewnianie cyberbezpieczeństwa w danej jednostce organizacyjnej;

4) promocja dobrych praktyk, programów edukacyjnych, kampanii i szkoleń na rzecz poszerzania wiedzy i budowania świadomości z zakresu cyberbezpieczeństwa;

5) wsparcie w obszarze standaryzacji i certyfikacji cyberbezpieczeństwa;

6) rozwój infrastruktury służącej zapewnianiu cyberbezpieczeństwa;

7) wsparcie badań naukowych, rozwoju technologicznego i projektów pilotażowych związanych z cyberbezpieczeństwem;

8) wsparcie w obsłudze incydentów;

9) identyfikacja i mitygacja podatności produktów ICT, usług ICT i procesów ICT;

10) zwiększenie rozpoznawalności produktów lub usług z zakresu cyberbezpieczeństwa;

11) inne działanie służące rozwojowi cyberbezpieczeństwa.

2. Wsparcie finansowe, o którym mowa w ust. 1, może być udzielane podmiotom publicznym, jak i prywatnym, i może stanowić:

1) pomoc publiczną dla podmiotów prywatnych;

2) pomoc de minimis dla podmiotów prywatnych;

3) dofinansowanie dla podmiotów publicznych.

3. Wsparcie finansowe, o którym mowa w ust. 1, jest udzielane podmiotom, które mają zdolność do realizacji projektu, o którym mowa w ust. 1.

4. Wsparcie finansowe, o którym mowa w ust. 1, może mieć charakter zwrotny albo bezzwrotny.

5. Wybór projektów, na które jest udzielane wsparcie finansowe, o którym mowa w ust. 1, następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym.

6. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, odrębnie dla danego programu, o którym mowa w ust. 1, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki, formę oraz tryb udzielania wsparcia finansowego, o którym mowa w ust. 1, a także podmioty go udzielające, uwzględniając konieczność realizacji celów określonych w tych programach, efektywność i skuteczność wykorzystania tego wsparcia oraz przejrzystość jego udzielania, a także zapewnienie jego zgodności z rynkiem wewnętrznym.

Art. 45b. Udzielanie wsparcia finansowego w imieniu ministra

Wsparcie finansowe, o którym mowa w art. 45a ust. 1, może być udzielane w imieniu ministra właściwego do spraw informatyzacji przez podmiot mu podległy albo przez niego nadzorowany.

Art. 45c. Zasady wyboru i dofinansowania projektów

1. Wyboru projektów dokonuje się w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny na podstawie obiektywnych kryteriów oceny, biorąc pod uwagę w szczególności wpływ projektu na realizację celów określonych w art. 45a ust. 1 oraz na krajowy system cyberbezpieczeństwa.

2. Podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez podmiot udzielający wsparcia finansowego, o którym mowa w art. 45a ust. 1.

3. Beneficjent może wykorzystywać otrzymane wsparcie tylko na wydatki służące realizacji celów wskazanych w art. 45a ust. 1.

4. Beneficjent jest obowiązany zwrócić wsparcie wykorzystane niezgodnie z ust. 3, w terminie niedłuższym niż 15 dni od określonego w umowie dnia wykonania zadania.

5. Beneficjent informuje podmiot udzielający wsparcia o postępach w realizacji projektu w terminach wskazanych w umowie, o której mowa w ust. 2.

6. Do umowy, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepis art. 150 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 46. System teleinformatyczny krajowego systemu cyberbezpieczeństwa

1. Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia rozwój lub utrzymanie systemu teleinformatycznego wspierającego:

1) współpracę podmiotów wchodzących w skład krajowego systemu cyberbezpieczeństwa;

2) generowanie i przekazywanie rekomendacji dotyczących działań podnoszących poziom cyberbezpieczeństwa;

3) zgłaszanie i obsługę incydentów;

4) szacowanie ryzyka na poziomie krajowym;

5) ostrzeganie o cyberzagrożeniach;

6) czynności nadzorcze organów właściwych do spraw cyberbezpieczeństwa;

7) dokonywanie zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia 2016/679 i art. 44 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2023 r. poz. 1206), przez podmioty kluczowe lub podmioty ważne;

8) wymianę informacji o aktach ministra właściwego do spraw informatyzacji, Pełnomocnika, organów właściwych do spraw cyberbezpieczeństwa oraz Prezesa Rady Ministrów, o których mowa w art. 33 ust. 4, art. 42 ust. 1 pkt 5, art. 45 ust. 3, art. 67, art. 67a, art. 67b ust. 15, art. 67g ust. 1 i art. 67l ust. 1.

1a. W systemie teleinformatycznym prowadzi się wykaz.

1b. System teleinformatyczny zapewnia wymianę informacji między organami do spraw podmiotów krytycznych, o których mowa w art. 6zk ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, dyrektorem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa a podmiotami krytycznymi, o których mowa w art. 3 pkt 1a tej ustawy.

2. CSIRT MON, CSIRT NASK, CSIRT GOV, CSIRT sektorowe, organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa oraz Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych korzystają z systemu teleinformatycznego w celu realizacji swoich zadań ustawowych.

3. (uchylony)

4. Podmioty kluczowe lub podmioty ważne, korzystają z systemu teleinformatycznego w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 12 miesięcy od dnia spełnienia przesłanek uznania za podmiot kluczowy lub podmiot ważny.

5. Uwierzytelnienie w systemie teleinformatycznym następuje za pomocą środków określonych w art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

6. W celu zapewnienia bezpiecznego korzystania z systemu teleinformatycznego podmioty kluczowe lub podmioty ważne są obowiązane zapewnić bezpieczeństwo, ciągłość działania, aktualność i skuteczność zabezpieczeń oraz rozliczalność stosowanych systemów teleinformatycznych.

7. W celu wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 6, podmioty kluczowe lub podmioty ważne dostosowują swoje systemy informacyjne do minimalnych wymagań technicznych i funkcjonalnych korzystania z systemu teleinformatycznego, opublikowanych przez ministra właściwego do spraw informatyzacji na jego stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej w terminie 6 miesięcy od dnia opublikowania tych wymagań.

8. Minister właściwy do spraw informatyzacji publikuje na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej wykaz usług stosowany w systemie teleinformatycznym, w szczególności świadczonych przez podmioty kluczowe lub podmioty ważne.

9. CSIRT MON, CSIRT NASK, CSIRT GOV, po uzyskaniu zgody właściwego CSIRT poziomu krajowego, mogą uzyskać dostęp do wszelkich informacji przetwarzanych w systemie teleinformatycznym, w zakresie dotyczącym podmiotu będącego we właściwości innego CSIRT, w szczególności w celu szacowania ryzyka bezpieczeństwa łańcucha dostaw produktów ICT, usług ICT i procesów ICT, od których zależy świadczenie usługi przez podmiot pozostający we właściwości danego CSIRT.

Art. 46a. Środki komunikacji elektronicznej zapewniające bezpieczeństwo danych

W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 11 ust. 2 oraz w art. 46 ust. 1 pkt 3, 4 i 6, Minister Obrony Narodowej, urząd go obsługujący oraz podmioty podległe Ministrowi Obrony Narodowej i przez niego nadzorowane mogą korzystać ze środków komunikacji elektronicznej, innych niż system, o którym mowa w art. 46 ust. 1, zapewniających poufność, integralność, dostępność i autentyczność przetwarzanych danych.

Art. 46b. Doręczenia elektroniczne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego

1. W przypadku doręczenia pisma w postaci elektronicznej za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 46 ust. 1, przez organ administracji publicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w systemie.

2. W przypadku nieodebrania pisma w postaci elektronicznej za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 46 ust. 1, organ administracji publicznej po upływie 7 dni, licząc od dnia jego wysłania, przesyła zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma.

3. Zawiadomienie o możliwości odebrania pisma może być automatycznie tworzone i przesyłane za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 46 ust. 1, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się.

4. W przypadku nieodebrania pisma w postaci elektronicznej za pośrednictwem systemu, o którym mowa w art. 46 ust. 1, doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni, licząc od dnia wysłania pisma.

Art. 47. Powierzenie zadań jednostkom oraz finansowanie i udostępnianie danych

1. Minister właściwy do spraw informatyzacji może powierzyć realizację zadań, o których mowa w art. 45 ust. 1, art. 45a ust. 1 i art. 46 ust. 1 i 1a, jednostkom jemu podległym lub przez niego nadzorowanym.

2. Zadania powierzone do realizacji jednostkom, o których mowa w ust. 1, są finansowane w formie dotacji celowej z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw informatyzacji.

3. Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępniać jednostkom, o których mowa w ust. 1, dane z wykazu w zakresie i w celu realizacji zadań im powierzonych, z uwzględnieniem poufności, integralności, dostępności i autentyczności tych danych.

Art. 48. Zadania Pojedynczego Punktu Kontaktowego

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi Pojedynczy Punkt Kontaktowy, do którego zadań należy:

1) odbieranie zgłoszeń incydentu dotyczącego więcej niż jednego sektora lub dotyczącego innych państw członkowskich Unii Europejskiej z Pojedynczych Punktów Kontaktowych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, także przekazywanie tych zgłoszeń do CSIRT MON, CSIRT NASK, CSIRT GOV lub CSIRT sektorowego;

2) przekazywanie, na wniosek właściwego CSIRT MON, CSIRT NASK lub CSIRT GOV, zgłoszenia incydentu dotyczącego więcej niż jednego sektora lub innych państw członkowskich Unii Europejskiej do Pojedynczych Punktów Kontaktowych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3) zapewnienie reprezentacji Rzeczypospolitej Polskiej w Grupie Współpracy;

4) zapewnienie współpracy z Komisją Europejską w dziedzinie cyberbezpieczeństwa;

5) koordynacja współpracy między organami właściwymi do spraw cyberbezpieczeństwa i organami władzy publicznej w Rzeczypospolitej Polskiej z odpowiednimi organami w państwach członkowskich Unii Europejskiej;

6) zapewnienie wymiany informacji na potrzeby Grupy Współpracy oraz Sieci CSIRT.

Art. 49. Przekazywanie informacji Grupie Współpracy i ENISA

1. Pojedynczy Punkt Kontaktowy przekazuje Grupie Współpracy:

1) informacje, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 3;

2) dobre praktyki, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 4, związane ze zgłaszaniem incydentów;

3) propozycje do programu prac Grupy Współpracy;

4) dobre praktyki krajowe dotyczące podnoszenia świadomości, szkoleń, badań i rozwoju z zakresu cyberbezpieczeństwa;

5) dobre praktyki w odniesieniu do identyfikowania podmiotów kluczowych lub podmiotów ważnych, w tym w odniesieniu do występujących w dwóch lub większej liczbie państw członkowskich Unii Europejskiej zależności dotyczących ryzyka i incydentów.

2. Dane przekazywane Grupie Współpracy nie obejmują informacji, które dotyczą bezpieczeństwa narodowego oraz porządku publicznego.

3. Pojedynczy Punkt Kontaktowy przekazuje organom właściwym do spraw cyberbezpieczeństwa, CSIRT MON, CSIRT NASK, CSIRT GOV, CSIRT sektorowym oraz innym organom władzy publicznej informacje pochodzące z Grupy Współpracy dotyczące:

1) ocen krajowych strategii państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz skuteczności CSIRT, a także dobrych praktyk w zakresie cyberbezpieczeństwa;

2) działań podjętych w odniesieniu do ćwiczeń dotyczących cyberbezpieczeństwa, europejskich programów edukacyjnych i szkoleń, w tym działań ENISA;

3) wytycznych o charakterze strategicznym dotyczących działalności Sieci CSIRT;

4) dobrych praktyk w zakresie wymiany informacji związanych ze zgłaszaniem w Unii Europejskiej incydentów poważnych przez podmioty kluczowe lub podmioty ważne;

5) dobrych praktyk w krajach członkowskich Unii Europejskiej dotyczących podnoszenia świadomości, szkolenia, zakresu badań i rozwoju w zakresie cyberbezpieczeństwa;

6) dobrych praktyk w zakresie identyfikowania podmiotów kluczowych lub podmiotów ważnych przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, w tym w odniesieniu do transgranicznych zależności, dotyczących ryzyka i incydentów.

4. Pojedynczy Punkt Kontaktowy przekazuje ENISA aktualne dane z wykazu dotyczące dostawców usług DNS, rejestrów nazw domen najwyższego poziomu (TLD), dostawców chmury obliczeniowej, dostawców usługi centrum przetwarzania danych, dostawców sieci dostarczania treści, dostawców usług zarządzanych, dostawców usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa, jak również dostawców internetowych platform handlowych, wyszukiwarek internetowych i platform usług sieci społecznościowych.

5. Dane, o których mowa w ust. 4, obejmują:

1) nazwę (firmę) podmiotu;

2) sektor, podsektor i rodzaj podmiotu;

3) siedzibę i adres;

4) adres poczty elektronicznej;

5) numer telefonu przyporządkowany do wykonywanej działalności;

6) informację o wyznaczeniu przedstawiciela wraz z danymi kontaktowymi, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 17 lit. a lub b;

7) adresy innych miejsc prowadzenia działalności na terenie Unii Europejskiej;

8) adres wyznaczonego przedstawiciela, jeśli został wyznaczony;

9) wskazanie państw członkowskich Unii Europejskiej, w których podmiot świadczy usługi;

10) główne miejsce prowadzenia działalności ustalone zgodnie z art. 5a ust. 3–6.

6. Pojedynczy Punkt Kontaktowy, co trzy miesiące, przedkłada ENISA sprawozdanie podsumowujące, zawierające dane o:

1) incydentach poważnych;

2) incydentach;

3) cyberzagrożeniach;

4) potencjalnych zdarzeniach dla cyberbezpieczeństwa.

7. Organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa dla sektora infrastruktury cyfrowej, CSIRT sektorowy dla tego sektora oraz CSIRT MON, CSIRT NASK, CSIRT GOV może, za pośrednictwem Pojedynczego Punktu Kontaktowego, złożyć wniosek do ENISA o udostępnienie danych z rejestru dostawców usług DNS, rejestrów nazw domen najwyższego poziomu (TLD), dostawców chmury obliczeniowej, dostawców usług ośrodka przetwarzania danych, dostawców sieci dostarczania treści, dostawców usług zarządzanych, dostawców usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa, jak również dostawców internetowych platform handlowych, wyszukiwarek internetowych i platform usług sieci społecznościowych. We wniosku wskazuje się zakres żądanych danych.

8. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw informatyzacji mogą, za pomocą Pojedynczego Punktu Kontaktowego, zwrócić się do ENISA o udzielenie wsparcia przy rozwijaniu CSIRT sektorowych oraz CSIRT MON, CSIRT NASK lub CSIRT GOV.

Art. 50. Przekazywanie informacji Komisji Europejskiej i Grupie Współpracy

1. Pojedynczy Punkt Kontaktowy przekazuje Komisji Europejskiej:

1) niezwłocznie informacje o:

a) wyznaczonych organach właściwych do spraw cyberbezpieczeństwa, Pojedynczym Punkcie Kontaktowym, ich zadaniach oraz późniejszych zmianach w tym zakresie,

b) przepisach dotyczących kar pieniężnych dotyczących krajowego systemu cyberbezpieczeństwa;

2) co 2 lata informacje dotyczące krajowego systemu cyberbezpieczeństwa, w szczególności:

a) liczbę podmiotów kluczowych w podziale na poszczególne sektory,

b) liczbę podmiotów ważnych w podziale na poszczególne sektory,

c) rodzaje usług świadczonych przez podmioty kluczowe lub podmioty ważne,

d) przepisy, na podstawie których podmioty kluczowe lub podmioty ważne zostały wskazane.

3) informacje o zadaniach CSIRT MON, CSIRT NASK i CSIRT GOV, w tym o głównych elementach procedur postępowania w przypadku wystąpienia incydentu.

2. Pojedynczy Punkt Kontaktowy przekazuje Grupie Współpracy:

1) liczbę podmiotów kluczowych w podziale na poszczególne sektory;

2) liczbę podmiotów ważnych w podziale na poszczególne sektory.

Pełna treść aktu: o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa.