Art. 41. Organy właściwe do spraw cyberbezpieczeństwa w sektorach

Organami właściwymi do spraw cyberbezpieczeństwa są:

1) dla sektora energii – minister właściwy do spraw energii;

1a) dla sektora inwestycji energii jądrowej – minister właściwy do spraw energii;

2) dla sektora transportu z wyłączeniem podsektora transportu wodnego – minister właściwy do spraw transportu;

3) dla podsektora transportu wodnego – minister właściwy do spraw gospodarki morskiej i minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej;

4) dla sektora bankowego i infrastruktury rynków finansowych – Komisja Nadzoru Finansowego;

5) dla sektora ochrony zdrowia z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 26 ust. 5 pkt 1 – minister właściwy do spraw zdrowia;

6) dla sektora ochrony zdrowia obejmującego podmioty, o których mowa w art. 26 ust. 5 pkt 1 – Minister Obrony Narodowej;

7) dla sektora zaopatrzenia w wodę pitną i jej dystrybucji – minister właściwy do spraw gospodarki wodnej;

8) dla sektora infrastruktury cyfrowej z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 26 ust. 5 pkt 1, oraz z wyłączeniem podsektora komunikacji elektronicznej – minister właściwy do spraw informatyzacji;

8a) dla podsektora komunikacji elektronicznej, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 26 ust. 5 pkt 1 – Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej;

9) dla sektora infrastruktury cyfrowej obejmującego podmioty, o których mowa w art. 26 ust. 5 pkt 1 – Minister Obrony Narodowej;

9a) dla sektora zbiorowego odprowadzania ścieków – minister właściwy do spraw gospodarki wodnej;

9b) dla sektora zarządzania usług ICT – minister właściwy do spraw informatyzacji;

9c) dla sektora przestrzeni kosmicznej – minister właściwy do spraw gospodarki;

9d) dla sektora produkcji, wytwarzania i dystrybucji chemikaliów – minister właściwy do spraw gospodarki;

9e) dla sektora produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności – minister właściwy do spraw rolnictwa;

9f) dla sektora produkcji, z wyłączeniem podsektora produkcja wyrobów medycznych i wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro – minister właściwy do spraw gospodarki;

9g) dla podsektora produkcji wyrobów medycznych i wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro – minister właściwy do spraw zdrowia;

9h) dla sektora usług pocztowych – Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej;

9i) dla sektora gospodarowania odpadami – minister właściwy do spraw klimatu;

9j) dla sektora dostawców usług cyfrowych – minister właściwy do spraw informatyzacji;

9k) dla sektora badań naukowych, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 26 ust. 5 pkt 1 – minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki;

9l) dla sektora badań naukowych obejmującego podmioty, o których mowa w art. 26 ust. 5 pkt 1 – Minister Obrony Narodowej.

10) (uchylony)

11) (uchylony)

Komentarz do Art. 41.

Przepis przypisuje właściwość w sprawach cyberbezpieczeństwa organom odpowiedzialnym za poszczególne sektory i podsektory gospodarki. Tworzy tym samym katalog, który pozwala ustalić, jaki organ jest właściwy ze względu na rodzaj działalności danego podmiotu.

W wielu przypadkach właściwość wykonują ministrowie kierujący określonymi działami, między innymi energią, transportem, zdrowiem, gospodarką wodną, informatyzacją, gospodarką, rolnictwem i klimatem. W sektorze bankowym i infrastruktury rynków finansowych organem właściwym jest Komisja Nadzoru Finansowego. Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wskazano dla podsektora komunikacji elektronicznej oraz sektora usług pocztowych.

Przepis rozdziela także kompetencje w ramach tych samych obszarów. Sektor transportu obejmuje właściwość ministra właściwego do spraw transportu, ale podsektor transportu wodnego przypisano ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej i ministrowi właściwemu do spraw żeglugi śródlądowej. Podobne rozróżnienie dotyczy ochrony zdrowia, infrastruktury cyfrowej i badań naukowych. Jeżeli dany sektor obejmuje podmioty, o których mowa w art. 26 ust. 5 pkt 1, właściwym organem jest w tych przypadkach Minister Obrony Narodowej.

Lista obejmuje również między innymi zaopatrzenie w wodę pitną i jej dystrybucję, zbiorowe odprowadzanie ścieków, zarządzanie usługami ICT, przestrzeń kosmiczną, produkcję i dystrybucję chemikaliów, żywność, wyroby medyczne, gospodarowanie odpadami oraz usługi cyfrowe. Odrębnie wskazano sektor produkcji i podsektor produkcji wyrobów medycznych oraz wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro. Pozycje 10 i 11 są uchylone. Praktyczne znaczenie przepisu polega na jednoznacznym przyporządkowaniu spraw cyberbezpieczeństwa do organu właściwego dla danego sektora lub jego wyodrębnionej części.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1560.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

informatyzacja

Art. 40a.Art. 41a.