Art. 42. Wyłączenie danych z domniemania prawdziwości wpisu

Dane wymienione w art. 41 nie są objęte domniemaniem określonym w art. 17 ust. 1.

Komentarz do Art. 42.

Przepis ustanawia wyraźne wyłączenie dotyczące danych wymienionych w art. 41. Dane te nie są objęte domniemaniem określonym w art. 17 ust. 1. Oznacza to, że zakres zastosowania tego domniemania nie obejmuje informacji wskazanych w art. 41, mimo że zostały one uregulowane w ramach przepisów ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Znaczenie przepisu polega przede wszystkim na rozdzieleniu dwóch kwestii: wskazania danych w art. 41 oraz zastosowania domniemania z art. 17 ust. 1. Samo wymienienie danych w art. 41 nie powoduje więc objęcia ich domniemaniem. Art. 42 działa jako przepis ograniczający zakres tego domniemania i odnosi się wyłącznie do danych wskazanych w art. 41.

Regulacja ma charakter jednoznaczny i nie ustanawia dodatkowych przesłanek ani wyjątków. Jej praktycznym skutkiem jest to, że przy ocenie znaczenia danych wymienionych w art. 41 nie stosuje się domniemania określonego w art. 17 ust. 1. Dla ustalenia zakresu wyłączenia konieczne jest zatem odwołanie do treści art. 41, natomiast dla określenia domniemania, którego wyłączenie dotyczy, do art. 17 ust. 1. Przepis nie zmienia treści tych regulacji, lecz wskazuje, że nie znajdują one zastosowania łącznie w odniesieniu do danych wymienionych w art. 41.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 769.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 41a.Art. 43.