Art. 17. Domniemanie prawdziwości danych w Rejestrze

1. Domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe.

2. Jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.

Komentarz do Art. 17.

Przepis określa znaczenie danych ujawnionych w Rejestrze oraz skutki ich niezgodności ze stanem wynikającym ze zgłoszenia podmiotu. Jego podstawowym założeniem jest domniemanie, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Oznacza to, że wpis stanowi punkt odniesienia dla oceny informacji dotyczących podmiotu.

Ustęp 2 reguluje szczególną sytuację, w której dane zostały wpisane niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu albo bez takiego zgłoszenia. W takim przypadku podmiot nie może wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze powoływać się na to, że wpisane dane są nieprawdziwe, jeżeli zaniedbał niezwłocznego wystąpienia z wnioskiem o:

sprostowanie wpisu,
uzupełnienie wpisu,
wykreślenie wpisu.

Przepis łączy więc ochronę zaufania do danych ujawnionych w Rejestrze z reakcją podmiotu na nieprawidłowy wpis. Dla osoby trzeciej działającej w dobrej wierze istotne jest to, że może oprzeć swoje działanie na danych ujawnionych w Rejestrze, a podmiot nie może następnie uchylić się od skutków takiego wpisu, jeśli nie zareagował niezwłocznie. Znaczenie ma zarówno sposób powstania niezgodności, czyli rozbieżność ze zgłoszeniem albo brak zgłoszenia, jak i brak szybkiego wniosku o usunięcie, poprawienie lub uzupełnienie danych. Przepis nie przesądza natomiast o skutkach wobec każdej osoby, lecz odnosi je do osoby trzeciej działającej w dobrej wierze.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 769.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 18.