Art. 14. Skutki braku wpisu lub wykreślenia danych

Podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do Rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do Rejestru lub uległy wykreśleniu z Rejestru.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa ograniczenie, które dotyczy podmiotu obowiązanego do złożenia wniosku o wpis do Rejestru. Podmiot ten nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na określone dane, jeżeli nie znajdują się one w Rejestrze albo zostały z niego wykreślone.

Regulacja obejmuje dwa przypadki:

dane, które nie zostały wpisane do Rejestru,
dane, które wcześniej były wpisane, lecz następnie zostały wykreślone.

Znaczenie ma zarówno status podmiotu zobowiązanego do złożenia wniosku, jak i sposób działania osoby trzeciej. Ograniczenie działa w relacji z osobą trzecią, która działa w dobrej wierze. Przepis nie pozwala więc podmiotowi obowiązanemu uzasadniać swojego stanowiska wobec takiej osoby informacjami pominiętymi w Rejestrze lub usuniętymi z jego treści.

W praktyce treść przepisu wiąże możliwość powołania się na dane z ich ujawnieniem w Rejestrze. Samo istnienie informacji poza Rejestrem albo jej wcześniejsze ujawnienie, po którym nastąpiło wykreślenie, nie wystarcza do powołania się na nią wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze. Przepis koncentruje się zatem na ochronie takiej osoby przed skutkami danych, które nie są aktualnie wpisane do Rejestru, przy czym odnosi się wyłącznie do podmiotu obowiązanego do złożenia wniosku o wpis.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 769.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 12.Art. 15.