Art. 8. Odwołanie i ustanie członkostwa w Radzie

1. Minister Sprawiedliwości odwołuje członka Rady, jeżeli członek Rady:

1) nie realizuje obowiązków związanych z członkostwem w Radzie;

2) stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków związanych z członkostwem w Radzie na skutek choroby;

3) zrzekł się członkostwa w Radzie;

4) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;

5) przestał spełniać wymagania określone w art. 6 ust. 3.

2. Członkostwo w Radzie ustaje z chwilą śmierci członka Rady.

Komentarz do Art. 8.

Przepis określa, w jakich sytuacjach członek Rady traci członkostwo w Radzie. Rozróżnia odwołanie przez Ministra Sprawiedliwości od ustania członkostwa z powodu śmierci.

Minister Sprawiedliwości odwołuje członka Rady, jeżeli członek nie realizuje obowiązków związanych z członkostwem. Podstawą odwołania może być także trwała niezdolność do pełnienia tych obowiązków, jeżeli wynika ona z choroby. Przepis obejmuje również dobrowolną rezygnację, określoną jako zrzeczenie się członkostwa w Radzie.

Kolejną przesłanką jest skazanie prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego albo za przestępstwo skarbowe. Odwołanie następuje również wtedy, gdy członek przestaje spełniać wymagania określone w art. 6 ust. 3. Przepis nie opisuje treści tych wymagań, wskazuje jednak, że ich dalsze spełnianie jest warunkiem członkostwa.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu zamkniętego katalogu sytuacji, w których Minister Sprawiedliwości odwołuje członka Rady. Ustanie członkostwa z chwilą śmierci następuje natomiast niezależnie od odwołania, ponieważ przepis wiąże ten skutek bezpośrednio ze śmiercią członka Rady.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 157.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 7.Art. 9.