Art. 27. Powołanie i odwołanie naczelnika urzędu skarbowego

1. Naczelnika urzędu skarbowego powołuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej na wniosek dyrektora izby administracji skarbowej.

2. Naczelnika urzędu skarbowego odwołuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3. Przepisy art. 24 ust. 2 i 4–7 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 27.

Przepis określa sposób powoływania i odwoływania naczelnika urzędu skarbowego oraz wskazuje dodatkowe regulacje, które należy stosować do tej funkcji odpowiednio. Kompetencje w tym zakresie zostały przypisane Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.

Powołanie naczelnika następuje przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, ale wymaga wcześniejszego wniosku dyrektora izby administracji skarbowej. Oznacza to, że dyrektor izby administracji skarbowej uczestniczy w rozpoczęciu procedury, natomiast samo powołanie należy do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Przepis nie przewiduje analogicznego wniosku przy odwołaniu. Naczelnika urzędu skarbowego odwołuje bezpośrednio Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

W ust. 3 wskazano, że do sytuacji objętych tym przepisem stosuje się odpowiednio art. 24 ust. 2 i 4-7. Odesłanie to oznacza, że przy ocenie określonych kwestii związanych z powołaniem lub odwołaniem należy uwzględnić rozwiązania przewidziane w wymienionych jednostkach redakcyjnych, z dostosowaniem ich do naczelnika urzędu skarbowego. Sam art. 27 nie powtarza ich treści, lecz włącza je do regulacji dotyczącej tego stanowiska.

W praktyce przepis rozdziela dwa elementy procedury personalnej: inicjowanie powołania, zależne od wniosku dyrektora izby administracji skarbowej, oraz decyzję o powołaniu i odwołaniu, należącą do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 26.Art. 28.