Art. 251c. Okres służby jako praca w szczególnym charakterze

Okres służby funkcjonariusza traktuje się jako pracę w szczególnym charakterze, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Komentarz do Art. 251c.

Przepis określa sposób kwalifikowania okresu służby funkcjonariusza na gruncie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z nim cały okres służby funkcjonariusza traktuje się jako pracę w szczególnym charakterze, w rozumieniu wskazanej ustawy.

Znaczenie tej regulacji polega na nadaniu okresowi służby określonego statusu prawnego przy stosowaniu przepisów emerytalno-rentowych. Nie jest to jedynie opis charakteru wykonywanych czynności, lecz ustawowe przesądzenie, jak taki okres należy kwalifikować. Przepis nie uzależnia tej kwalifikacji od dodatkowych przesłanek, nie różnicuje okresów służby ze względu na ich długość ani nie wskazuje wyjątków.

W praktyce norma ta wyznacza punkt odniesienia dla oceny okresu służby w ramach przepisów o emeryturach i rentach. Sam przepis nie określa jednak wysokości świadczeń, zasad ich przyznawania ani sposobu obliczania okresów wymaganych do uzyskania konkretnych uprawnień. Nie rozstrzyga również o innych skutkach służby, które nie wynikają z przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Jego treść ogranicza się do wskazania, że okres służby funkcjonariusza należy traktować tak samo jak pracę w szczególnym charakterze w zakresie objętym tą ustawą.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 251b.Art. 252.