Art. 239. Odpowiednie stosowanie prawa pracy do nieobecności i zwolnień

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do usprawiedliwiania nieobecności w służbie oraz udzielania funkcjonariuszom zwolnień od pełnienia służby stosuje się odpowiednio przepisy prawa pracy dotyczące sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

Komentarz do Art. 239.

Przepis określa sposób postępowania w sprawach, których ustawa nie reguluje, a które dotyczą usprawiedliwiania nieobecności funkcjonariusza w służbie oraz zwolnienia go od pełnienia służby. W takim zakresie należy odpowiednio stosować przepisy prawa pracy odnoszące się do dwóch zagadnień: sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

Kluczowe znaczenie ma sformułowanie „w zakresie nieuregulowanym w ustawie”. Oznacza ono, że przepisy prawa pracy znajdują zastosowanie jako uzupełnienie regulacji ustawy, a nie jako ogólna podstawa dla wszystkich spraw związanych ze służbą. Najpierw znaczenie ma więc to, czy dana kwestia została uregulowana w ustawie. Jeżeli nie, punktem odniesienia stają się odpowiednie przepisy prawa pracy.

Przepis posługuje się także określeniem „odpowiednio”, co wskazuje na zastosowanie tych regulacji do sytuacji funkcjonariuszy w zakresie odpowiadającym ich nieobecności w służbie lub zwolnieniu od jej pełnienia. Nie chodzi zatem o zmianę przedmiotu regulacji, lecz o wykorzystanie rozwiązań dotyczących pracowników do uregulowania wskazanych sytuacji funkcjonariuszy.

W praktyce przepis zapewnia uzupełnienie zasad postępowania w sprawach nieobecności i zwolnień od służby. Dzięki temu brak szczegółowej regulacji w ustawie nie pozostawia tych kwestii bez wskazanego wprost punktu odniesienia. Zakres odesłania jest ograniczony wyłącznie do sposobu usprawiedliwiania nieobecności oraz udzielania zwolnień.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 238.Art. 239a.