Art. 226. Dodatki do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy

1. Funkcjonariusze otrzymują następujące dodatki do uposażenia zasadniczego:

1) dodatek za wieloletnią służbę;

2) dodatek za stopień służbowy w wysokości uzależnionej od posiadanego stopnia;

3) dodatek funkcyjny na stanowisku kierowniczym;

4) dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami i umiejętnościami;

5) dodatki uzasadnione szczególnymi warunkami pełnienia służby.

2. Dodatki do uposażenia, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 148 ust. 1, ustalane w wysokości miesięcznej są dodatkami o charakterze stałym.

3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, warunki otrzymywania dodatków do uposażenia zasadniczego, o których mowa w ust. 1 pkt 2–5, oraz wysokość dodatków, uwzględniając:

1) okoliczności uzasadniające przyznanie dodatków;

2) rodzaje dodatków przysługujących funkcjonariuszowi ze względu na szczególne właściwości, kwalifikacje, umiejętności lub warunki pełnienia służby;

3) okresowe podwyższenie lub obniżenie tych dodatków.

Komentarz do Art. 226.

Przepis określa katalog dodatków, które mogą uzupełniać uposażenie zasadnicze funkcjonariuszy. W ust. 1 wymieniono pięć grup takich świadczeń: dodatek za wieloletnią służbę, dodatek za stopień służbowy, którego wysokość zależy od posiadanego stopnia, dodatek funkcyjny związany z zajmowaniem stanowiska kierowniczego, a także dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami i umiejętnościami oraz szczególnymi warunkami pełnienia służby.

Ust. 2 przesądza, że dodatki ustalane w wysokości miesięcznej mają charakter stały. Dotyczy to dodatków wskazanych w ust. 1, a także dodatków, o których mowa w art. 148 ust. 1. Oznacza to, że miesięczny sposób ustalenia dodatku wiąże się z jego zakwalifikowaniem jako stałego składnika uposażenia.

Szczegółowe zasady dotyczące dodatku za stopień służbowy, dodatku funkcyjnego oraz dodatków związanych z właściwościami, kwalifikacjami, umiejętnościami lub warunkami służby mają zostać określone w rozporządzeniu. Upoważnienie obejmuje ministra właściwego do spraw finansów publicznych, działającego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy. Rozporządzenie ma wskazywać warunki otrzymywania dodatków z ust. 1 pkt 2-5 oraz ich wysokość, z uwzględnieniem okoliczności uzasadniających przyznanie świadczenia, rodzajów dodatków przysługujących ze względu na określone cechy lub warunki służby oraz możliwości okresowego podwyższenia albo obniżenia tych dodatków. Przepis wyznacza więc zarówno podstawowe składniki dodatkowego uposażenia, jak i zakres regulacji wykonawczej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 225.Art. 226a.