Art. 19. Powoływanie zastępców Szefa Krajowej Administracji Skarbowej

Zastępców Szefa Krajowej Administracji Skarbowej – podsekretarzy stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych – powołuje, w liczbie nie większej niż trzech, Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa sposób obsadzania stanowisk zastępców Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Wskazuje, że zastępcy ci są jednocześnie podsekretarzami stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Oznacza to, że regulacja łączy funkcję zastępcy Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z określonym statusem organizacyjnym w urzędzie obsługującym właściwego ministra.

Kompetencję do powołania zastępców przyznano Prezesowi Rady Ministrów. Powołanie nie następuje jednak samodzielnie, ponieważ wymaga wcześniejszego wniosku ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przepis rozdziela więc rolę wnioskodawcy i organu dokonującego powołania: minister występuje z wnioskiem, a Prezes Rady Ministrów podejmuje decyzję o powołaniu.

Ustawa wprowadza także wyraźne ograniczenie liczby tych stanowisk. Zastępców może być nie więcej niż trzech. Sformułowanie to ustanawia górną granicę, ale nie przesądza, że stanowiska muszą być obsadzone w pełnym dopuszczalnym składzie. W praktyce przepis wskazuje zatem trzy podstawowe elementy organizacji tego rozwiązania: funkcję zastępców, organ uprawniony do ich powołania oraz maksymalną liczbę stanowisk. Jednocześnie uzależnia uruchomienie procedury powołania od wniosku ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 20.