Art. 161. Środki na zagospodarowanie po mianowaniu do służby stałej

Funkcjonariuszowi, w związku z mianowaniem ze służby przygotowawczej do służby stałej, przysługują środki na zagospodarowanie w wysokości jednomiesięcznego uposażenia należnego w dniu tego mianowania.

Komentarz do Art. 161.

Przepis określa świadczenie związane z przejściem funkcjonariusza ze służby przygotowawczej do służby stałej. W związku z takim mianowaniem funkcjonariuszowi przysługują środki na zagospodarowanie. Uprawnienie powstaje zatem w konkretnym związku z mianowaniem do służby stałej i dotyczy funkcjonariusza, który przechodzi z etapu służby przygotowawczej do stałego pełnienia służby.

Wysokość świadczenia została określona jako równowartość jednomiesięcznego uposażenia. Przepis wskazuje jednocześnie, że chodzi o uposażenie należne w dniu mianowania. Oznacza to, że wysokość środków ustala się z uwzględnieniem uposażenia przypadającego właśnie na dzień tego zdarzenia, a nie według innego, późniejszego terminu. Przepis nie uzależnia prawa do świadczenia od dodatkowych przesłanek ani nie różnicuje jego wysokości w zależności od innych okoliczności.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że samo mianowanie ze służby przygotowawczej do służby stałej wiąże się z powstaniem określonego uprawnienia finansowego. Funkcjonariusz otrzymuje środki w wysokości odpowiadającej jednemu miesięcznemu uposażeniu, przy czym podstawą obliczenia jest kwota należna w dniu mianowania. Przepis wyznacza więc zarówno moment związania świadczenia z przebiegiem służby, jak i sposób określenia jego wysokości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 160.Art. 162.