Art. 13. Podległość i powoływanie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej

1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej podlega ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

2. Szefa Krajowej Administracji Skarbowej – sekretarza stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych – powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Komentarz do Art. 13.

Przepis określa podporządkowanie oraz sposób powołania Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Wskazuje, że Szef Krajowej Administracji Skarbowej podlega ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych. Oznacza to, że ustawa wiąże wykonywanie funkcji Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z podległością temu ministrowi.

Drugi element przepisu dotyczy powołania na stanowisko. Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest jednocześnie sekretarzem stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Powołuje go Prezes Rady Ministrów, ale czynność ta następuje na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Minister nie dokonuje więc powołania samodzielnie, a Prezes Rady Ministrów nie działa w tym zakresie bez wniosku ministra.

W praktyce przepis wskazuje zarówno relację służbową Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jak i podział kompetencji przy obsadzaniu tego stanowiska. Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest organem, któremu Szef podlega i który występuje z wnioskiem o jego powołanie, natomiast formalnego powołania dokonuje Prezes Rady Ministrów. Regularność przepisu polega więc na połączeniu podległości ministrowi z powołaniem przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek tego ministra.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 12f.Art. 14.