Art. 121. Wyłączenie przestępności uprawnionych czynności operacyjnych

Nie popełnia przestępstwa, kto, będąc do tego uprawnionym, wykonuje czynności określone w art. 119 ust. 1 i 2 oraz w art. 120 ust. 1.

Komentarz do Art. 121.

Przepis określa sytuację, w której wykonanie wskazanych czynności nie prowadzi do uznania działania za przestępstwo. Dotyczy osoby, która jest do tego uprawniona, a więc spełnia warunek związany z posiadaniem odpowiedniego uprawnienia. Drugim warunkiem jest wykonywanie czynności wymienionych w konkretnie wskazanych jednostkach: w art. 119 ust. 1, w art. 119 ust. 2 oraz w art. 120 ust. 1.

Znaczenie przepisu jest ściśle ograniczone zakresem tych odesłań. Nie obejmuje on dowolnych działań podejmowanych przez osobę uprawnioną, lecz wyłącznie czynności określone w wymienionych ustępach. Sam fakt posiadania uprawnienia nie wystarcza, jeżeli działanie nie mieści się w zakresie art. 119 ust. 1 lub 2 albo art. 120 ust. 1. Również wykonanie czynności wskazanej w tych przepisach przez osobę, która nie jest do tego uprawniona, nie spełnia przesłanek opisanych w art. 121.

W praktyce przepis wyznacza granicę między działaniem objętym ustawowym uprawnieniem a działaniem, które pozostaje poza tym zakresem. Jeżeli oba warunki są spełnione jednocześnie, ustawa stanowi, że dana osoba nie popełnia przestępstwa. Regulacja nie opisuje natomiast treści samych czynności ani nie wskazuje, kto jest uprawniony, ponieważ w tym zakresie odsyła do art. 119 ust. 1 i 2 oraz art. 120 ust. 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 120.Art. 122.