Art. 100c. Odpowiednie stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej

Do czynności audytowych, o których mowa w art. 99a, w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV rozdziałów 1, 2, 5, 6, 9, z wyjątkiem art. 171a, oraz rozdziałów 11 i 23 Ordynacji podatkowej.

Komentarz do Art. 100c.

Art. 100c określa, jakie przepisy należy stosować do czynności audytowych wskazanych w art. 99a, jeżeli dane zagadnienie nie zostało uregulowane w rozdziale, w którym znajduje się ten przepis. Nie ustanawia więc odrębnych, szczegółowych zasad dla każdej czynności audytowej, lecz odsyła do innych regulacji, które mają uzupełniać ich podstawę prawną.

Odesłanie obejmuje odpowiednie stosowanie art. 12 oraz wybranych części działu IV Ordynacji podatkowej. Wskazano wprost rozdziały 1, 2, 5, 6 i 9, z wyłączeniem art. 171a, a także rozdziały 11 i 23. Sformułowanie „stosuje się odpowiednio” oznacza, że przepisy te znajdują zastosowanie z uwzględnieniem charakteru czynności audytowych i tylko w zakresie, w którym nie ma własnej regulacji w niniejszym rozdziale. Nie chodzi zatem o automatyczne zastosowanie całej Ordynacji podatkowej ani wszystkich przepisów działu IV.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu zamkniętego zakresu odesłania. Przy wykonywaniu czynności audytowych trzeba najpierw ustalić, czy dana kwestia została uregulowana w tym rozdziale. Jeżeli nie, sięga się odpowiednio do wymienionych regulacji, pomijając art. 171a. Dzięki temu przepis łączy zasady dotyczące czynności audytowych z rozwiązaniami zawartymi w określonych częściach Ordynacji podatkowej, jednocześnie wyznaczając granice tego uzupełniającego stosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 100b.Art. 101.