Art. 100. Zakres czynności audytowych i zalecenia naprawcze

1. Czynności audytowe, o których mowa w art. 99, polegają w szczególności na:

1) badaniu dokumentacji i, w razie potrzeby, weryfikacji jej autentyczności;

2) dokonywaniu oględzin i sprawdzaniu stanu pomieszczeń oraz innych obiektów;

3) dokonywaniu oceny wypłacalności wnioskodawcy;

4) badaniu bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych, w tym oprogramowania, pod względem możliwości prowadzenia kontroli danych zawartych w tych systemach.

2. W przypadku stwierdzenia możliwości niespełnienia przez wnioskodawcę kryterium lub warunku do wydania pozwolenia lub zezwolenia, właściwy dyrektor izby administracji skarbowej wydaje zalecenia, w których wskazuje konieczność podjęcia określonych działań naprawczych, oraz wyznacza termin na ich realizację.

Komentarz do Art. 100.

Przepis określa zakres czynności audytowych, o których mowa w art. 99, oraz sposób postępowania w razie stwierdzenia, że wnioskodawca może nie spełniać kryterium lub warunku wymaganego do wydania pozwolenia albo zezwolenia. Wskazane czynności mają służyć sprawdzeniu dokumentacji, sytuacji wnioskodawcy i jego zaplecza organizacyjno-technicznego.

Audyt może obejmować w szczególności:

badanie dokumentacji, a w razie potrzeby także weryfikację jej autentyczności;
oględziny oraz sprawdzenie stanu pomieszczeń i innych obiektów;
ocenę wypłacalności wnioskodawcy;
badanie bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych, w tym oprogramowania, pod kątem możliwości prowadzenia kontroli danych w nich zawartych.

Użycie zwrotu „w szczególności” wskazuje, że przepis wymienia podstawowe przykłady czynności audytowych, a nie zamyka ich katalogu. Zakres sprawdzenia może więc dotyczyć zarówno dokumentów, jak i rzeczywistego stanu obiektów, kondycji finansowej oraz funkcjonowania systemów teleinformatycznych.

Jeżeli w toku audytu zostanie stwierdzona możliwość niespełnienia przez wnioskodawcę określonego kryterium lub warunku, właściwy dyrektor izby administracji skarbowej wydaje zalecenia. Muszą one wskazywać konieczność podjęcia określonych działań naprawczych oraz określać termin ich realizacji. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że audyt może nie kończyć się wyłącznie oceną stanu istniejącego, lecz także wskazaniem działań, które mają usunąć stwierdzone zagrożenie dla spełnienia wymagań związanych z pozwoleniem lub zezwoleniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1947.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 99a.Art. 100a.