Art. 76b. Sprzeciw, zażalenie na postanowienie sędziego-komisarza

Piątą część opłaty stosunkowej pobiera się od sprzeciwu oraz od zażalenia na postanowienie sędziego-komisarza wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu.

Komentarz do Art. 76b.

Przepis określa wysokość opłaty pobieranej w dwóch sytuacjach procesowych. Dotyczy sprzeciwu oraz zażalenia na postanowienie sędziego-komisarza, jeżeli postanowienie to zostało wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu. W obu przypadkach opłata wynosi piątą część opłaty stosunkowej, czyli 1/5 tej opłaty.

Regulacja ustanawia zatem jednolity sposób ustalania należności dla wskazanych czynności. Nie przewiduje odrębnej wysokości opłaty dla sprzeciwu i dla zażalenia, lecz posługuje się tym samym ułamkiem. W przypadku zażalenia istotne jest dodatkowe powiązanie z wcześniejszym sprzeciwem, ponieważ przepis obejmuje wyłącznie zażalenie na postanowienie sędziego-komisarza wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, że opłata za te czynności nie jest pobierana w pełnej wysokości opłaty stosunkowej, lecz w wysokości obniżonej do jednej piątej. Podstawą określenia należności pozostaje opłata stosunkowa, a przepis wskazuje jedynie proporcję, w jakiej należy ją pobrać. Zakres regulacji obejmuje więc zarówno sam sprzeciw, jak i określony rodzaj zażalenia, przy czym w odniesieniu do zażalenia konieczne jest, aby zaskarżone postanowienie pochodziło od sędziego-komisarza i było wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1144.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 76a.Art. 77.