Art. 21. Zaokrąglanie wysokości opłat

Końcówkę opłaty zaokrągla się w górę do pełnego złotego.

Komentarz do Art. 21.

Przepis reguluje sposób ustalania końcowej kwoty opłaty w sytuacji, gdy jej „końcówka” nie odpowiada pełnemu złotemu. W takim przypadku końcówkę należy zaokrąglić w górę do pełnego złotego. Oznacza to, że wynik zaokrąglenia ma być wyższy albo równy kwocie wynikającej z wcześniejszego ustalenia opłaty, a końcowa wartość opłaty ma być wyrażona w pełnych złotych.

Regulacja dotyczy wyłącznie końcówki opłaty. Nie określa, w jaki sposób ustala się jej podstawową wysokość, lecz wskazuje, jak postąpić z częścią kwoty, która nie tworzy pełnego złotego. Kierunek zaokrąglenia jest jednoznaczny, ponieważ przepis nakazuje zaokrąglenie „w górę”, a nie do najbliższej wartości według innej zasady. Nie ma więc znaczenia, jak duża jest końcówka, jeżeli nie stanowi pełnego złotego, ponieważ każdorazowo prowadzi ona do podwyższenia kwoty do pełnego złotego.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ujednoliceniu końcowego sposobu obliczania opłaty. Po zastosowaniu tej zasady kwota opłaty nie pozostaje określona z końcówką inną niż pełny złoty. Przepis nie przewiduje wyjątków ani odmiennych reguł dla poszczególnych rodzajów opłat. Dotyczy zatem samego technicznego etapu zaokrąglenia, przeprowadzanego po ustaleniu opłaty zawierającej końcówkę.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1144.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 21a.