Art. 16. Uiszczenie różnicy pomiędzy opłatą ostateczną a opłatą tymczasową

1. Jeżeli opłata ostateczna jest wyższa od opłaty tymczasowej, sąd orzeka o obowiązku uiszczenia różnicy, stosując odpowiednio zasady obowiązujące przy zwrocie kosztów procesu.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa sposób postępowania w sytuacji, gdy opłata ostateczna okazuje się wyższa od opłaty tymczasowej. W takim przypadku sąd orzeka o obowiązku uiszczenia powstałej różnicy. Chodzi więc o rozliczenie tej części opłaty, która nie została objęta wcześniejszą opłatą tymczasową.

Zastosowanie przepisu zależy od spełnienia jednej, wyraźnie wskazanej przesłanki: opłata ostateczna musi przewyższać opłatę tymczasową. Jeżeli obie opłaty są równe, przepis nie przewiduje orzekania o dodatkowej kwocie na tej podstawie. Podstawą rozstrzygnięcia jest różnica między obiema opłatami, a nie cała wysokość opłaty ostatecznej.

Przepis wskazuje również, w jaki sposób sąd ma postępować przy orzekaniu o tej różnicy. Nakazuje odpowiednio stosować zasady obowiązujące przy zwrocie kosztów procesu. Oznacza to, że reguły dotyczące zwrotu kosztów procesu stanowią punkt odniesienia dla rozstrzygnięcia o obowiązku uiszczenia brakującej części opłaty. Sformułowanie „odpowiednio” wiąże te zasady z sytuacją opisaną w przepisie, czyli z koniecznością dopłaty wynikającą z wyższej opłaty ostatecznej.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że różnica między opłatą tymczasową a ostateczną nie pozostaje nierozliczona. Jej uiszczenie wymaga rozstrzygnięcia sądu, wydanego według zasad właściwych dla zwrotu kosztów procesu, zastosowanych do tej konkretnej sytuacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1144.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 17.