Art. 123. Podmiot rozpoznający wniosek o rozłożenie na raty, odroczenie lub umorzenie należności sądowych

O rozłożeniu na raty lub umorzeniu należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądami powszechnymi oraz przed Sądem Najwyższym rozstrzyga ostatecznie prezes sądu właściwego do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji. Uprawnienia te przysługują również kierownikowi ośrodka zamiejscowego sądu lub przewodniczącemu wydziału zamiejscowego sądu.

Komentarz do Art. 123.

Przepis określa, kto ostatecznie rozstrzyga w sprawach dotyczących rozłożenia na raty lub umorzenia należności sądowych. Chodzi o należności orzeczone w postępowaniu przed sądami powszechnymi oraz przed Sądem Najwyższym. Regulacja nie opisuje przesłanek, które uzasadniają zastosowanie któregoś z tych rozwiązań, ani nie wskazuje zasad ustalania liczby rat lub zakresu umorzenia. Jej przedmiotem jest wyłącznie określenie organu właściwego do podjęcia rozstrzygnięcia.

Co do zasady decyzję podejmuje ostatecznie prezes sądu właściwego do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji. Oznacza to, że właściwość została powiązana z sądem, który byłby właściwy do rozpoznania sprawy na jej pierwszym etapie, niezależnie od tego, czy postępowanie toczyło się przed sądem powszechnym, czy przed Sądem Najwyższym.

Przepis przyznaje te same uprawnienia także dwóm osobom pełniącym funkcje w strukturach zamiejscowych sądu: kierownikowi ośrodka zamiejscowego sądu oraz przewodniczącemu wydziału zamiejscowego sądu. W zakresie objętym regulacją mogą oni zatem rozstrzygać o rozłożeniu należności na raty albo o ich umorzeniu. Znaczenie praktyczne przepisu polega na jasnym wskazaniu organu rozstrzygającego oraz na uwzględnieniu możliwości wykonywania tych uprawnień również w zamiejscowych jednostkach sądu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1144.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 122.Art. 124.