Art. 93a. Przyznawanie należności mediatorowi

Przepisy art. 92 oraz art. 93 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do przyznawania należności mediatorowi w przypadku, o którym mowa w art. 183 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego.

Komentarz do Art. 93a.

Przepis określa podstawę przyznawania należności mediatorowi w szczególnym przypadku wskazanym w art. 183 § 3 ustawy - Kodeks postępowania cywilnego. Nie ustanawia odrębnych, szczegółowych zasad dotyczących tych należności, lecz nakazuje odpowiednie stosowanie regulacji zawartych w art. 92 oraz art. 93 ust. 1 i 2.

Znaczenie zwrotu „stosuje się odpowiednio” polega na tym, że wskazane przepisy stanowią punkt odniesienia przy rozstrzyganiu o należnościach mediatora, ale ich zastosowanie powinno uwzględniać charakter sytuacji opisanej w art. 183 § 3. Odesłanie obejmuje wyłącznie art. 92 oraz art. 93 ust. 1 i 2, dlatego przepis nie odsyła do pozostałych jednostek redakcyjnych art. 93.

W praktyce art. 93a pełni funkcję przepisu odsyłającego. Łączy regulację dotyczącą należności określonych w art. 92 i art. 93 ust. 1 i 2 z przypadkiem mediacji wskazanym w art. 183 § 3. Dzięki temu zasady dotyczące należności mogą być stosowane także wobec mediatora w zakresie objętym tym odesłaniem, bez powtarzania ich treści w art. 93a. Zakres przepisu jest więc wyznaczony jednocześnie przez podmiot, którego należności dotyczą, czyli mediatora, przez rodzaj należności oraz przez sytuację procesową wskazaną w art. 183 § 3.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 93.Art. 94.