Art. 88. Należności osoby towarzyszącej świadkowi

Przepisy art. 85–87 stosuje się odpowiednio do osoby towarzyszącej świadkowi, jeżeli świadek nie mógł stawić się na wezwanie sądu bez opieki tej osoby.

Komentarz do Art. 88.

Przepis rozszerza zastosowanie regulacji wskazanych w art. 85-87 na osobę towarzyszącą świadkowi. Nie ustanawia przy tym odrębnych zasad dla tej osoby, lecz nakazuje stosować wcześniejsze przepisy „odpowiednio”, czyli z uwzględnieniem jej szczególnej roli związanej z obecnością przy świadku.

Warunkiem zastosowania art. 88 jest to, aby świadek nie mógł stawić się na wezwanie sądu bez opieki tej osoby. Decydujące znaczenie ma więc istnienie rzeczywistej potrzeby opieki podczas stawiennictwa przed sądem. Sam fakt towarzyszenia świadkowi nie wystarcza, ponieważ przepis wiąże zastosowanie art. 85-87 z niemożnością stawienia się świadka bez opiekuna.

Regulacja obejmuje osobę towarzyszącą tylko w związku z konkretnym świadkiem i jego wezwaniem przez sąd. Nie dotyczy zatem każdej osoby obecnej przy świadku ani każdej sytuacji, w której świadek przybywa z kimś dodatkowym. Jej zakres zależy od spełnienia przesłanki opisanej w przepisie, czyli od konieczności zapewnienia świadkowi opieki.

Znaczenie praktyczne art. 88 polega na tym, że sytuacja osoby towarzyszącej jest powiązana z regulacją dotyczącą świadka. Jeżeli świadek wymaga opieki, przepisy art. 85-87 mogą znaleźć zastosowanie także wobec jego opiekuna, odpowiednio do charakteru tej osoby i okoliczności jej udziału w stawiennictwie przed sądem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 87.Art. 88a.