Art. 39. Opłaty od wniosków dotyczących służebności i rzeczy wspólnej

1. Opłatę stałą w kwocie 200 złotych pobiera się od wniosku o:

1) ustanowienie drogi koniecznej;

2) rozgraniczenie nieruchomości;

3) stwierdzenie nabycia służebności gruntowej przez zasiedzenie.

2. Opłatę w kwocie 100 złotych pobiera się od wniosku o:

1) ustalenie sposobu korzystania z rzeczy wspólnej;

2) ustanowienie zarządcy rzeczy wspólnej lub przedmiotu użytkowania;

3) rozstrzygnięcie co do dokonania czynności dotyczącej rzeczy wspólnej.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa wysokość opłat pobieranych od wybranych wniosków dotyczących nieruchomości, rzeczy wspólnej oraz przedmiotu użytkowania. Wskazane opłaty mają charakter stały, a ich wysokość zależy od rodzaju sprawy, nie zaś od wartości rzeczy lub prawa, których dotyczy wniosek.

Ustęp 1 przewiduje opłatę w kwocie 200 złotych. Pobiera się ją od wniosku o ustanowienie drogi koniecznej, rozgraniczenie nieruchomości albo stwierdzenie nabycia służebności gruntowej przez zasiedzenie. Są to sprawy dotyczące uregulowania dostępu do nieruchomości, ustalenia przebiegu granic lub potwierdzenia prawa powstałego wskutek zasiedzenia.

Ustęp 2 ustanawia niższą opłatę, w kwocie 100 złotych. Dotyczy ona wniosku o ustalenie sposobu korzystania z rzeczy wspólnej, ustanowienie zarządcy rzeczy wspólnej lub przedmiotu użytkowania, a także rozstrzygnięcie co do dokonania czynności dotyczącej rzeczy wspólnej.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jednoznacznym przyporządkowaniu określonym rodzajom wniosków konkretnych kwot. Przy ustalaniu należnej opłaty decydujące jest więc to, czego dotyczy wniosek. Wnioski wymienione w ust. 1 podlegają opłacie 200 złotych, natomiast wnioski wskazane w ust. 2 opłacie 100 złotych. Przepis nie przewiduje w tych przypadkach opłat zależnych od wartości przedmiotu sprawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.