Art. 36a. Opłata od odwołania, apelacji i skargi w sprawie inspekcji pracy

Opłatę stałą w kwocie 200 złotych pobiera się od odwołania, o którym mowa w art. 14b ust. 8 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2024 r. poz. 1712, z późn. zm.), a także od apelacji i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w takiej sprawie.

Komentarz do Art. 36a.

Przepis określa wysokość opłaty stałej pobieranej w określonej kategorii spraw związanych z odwołaniem, o którym mowa w art. 14b ust. 8 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. Opłata wynosi 200 złotych i dotyczy trzech wskazanych w przepisie czynności procesowych: odwołania, apelacji oraz skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Zakres regulacji wynika z bezpośredniego powiązania tych czynności z „taką sprawą”, czyli sprawą, w której występuje odwołanie wskazane w art. 14b ust. 8. Oznacza to, że przepis nie ustanawia ogólnej opłaty dla wszystkich odwołań, apelacji ani skarg o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wskazuje jedynie konkretną kategorię spraw i przypisuje do niej jedną, określoną kwotę.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jasnym ustaleniu wysokości opłaty dla każdego z wymienionych środków. Osoba składająca odwołanie, apelację albo skargę w takiej sprawie może z samego przepisu ustalić, że przewidziana opłata stała wynosi 200 złotych. Regulacja obejmuje zarówno odwołanie, jak i dalsze czynności wskazane w przepisie, czyli apelację oraz skargę dotyczącą prawomocnego orzeczenia. Upraszcza to określenie należności związanej z wniesieniem każdego z tych środków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 36.Art. 37.