Art. 25. Opłaty od zaskarżenia czynności komornika, notariusza i referendarza

1. Opłatę stałą w kwocie 50 złotych pobiera się od skargi na czynności komornika.

1a. Opłatę stałą w kwocie 100 złotych pobiera się od zażalenia na odmowę dokonania czynności notarialnej.

2. Opłatę od skargi na orzeczenie referendarza pobiera się w wysokości opłaty od wniosku o wydanie tego orzeczenia, nie więcej jednak niż 100 złotych.

Komentarz do Art. 25.

Przepis określa wysokość opłat sądowych pobieranych od trzech środków zaskarżenia lub kontroli czynności podejmowanych w postępowaniu. W dwóch przypadkach wskazuje kwotę bezpośrednio, natomiast przy skardze na orzeczenie referendarza odwołuje się do wysokości opłaty związanej z wnioskiem o wydanie tego orzeczenia.

Zgodnie z ust. 1, od skargi na czynności komornika pobiera się opłatę stałą w wysokości 50 złotych. Oznacza to, że wysokość tej opłaty nie zależy od rodzaju ani wartości czynności komornika, której dotyczy skarga.

Ust. 1a ustanawia odrębną opłatę od zażalenia na odmowę dokonania czynności notarialnej. Ma ona charakter stały i wynosi 100 złotych. Przepis obejmuje sytuację, w której notariusz odmówił dokonania czynności, a złożone zażalenie podlega opłacie określonej właśnie w tej wysokości.

W ust. 2 przyjęto inny sposób ustalania opłaty od skargi na orzeczenie referendarza. Pobiera się ją w wysokości opłaty należnej od wniosku o wydanie tego orzeczenia, jednak nie może ona przekroczyć 100 złotych. W praktyce oznacza to konieczność odniesienia wysokości opłaty od skargi do opłaty od właściwego wniosku, z zastosowaniem ustawowego górnego limitu. Przepis zapewnia więc stałą kwotę w dwóch wskazanych przypadkach, a w trzecim wprowadza opłatę zależną od rodzaju wniosku, ograniczoną maksymalną wysokością.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

opłaty

Art. 24.Art. 25a.