Art. 16. Obowiązek uiszczenia różnicy opłat

1. Jeżeli opłata ostateczna jest wyższa od opłaty tymczasowej, sąd orzeka o obowiązku uiszczenia różnicy, stosując odpowiednio zasady obowiązujące przy zwrocie kosztów procesu.

2. (uchylony)

Komentarz do Art. 16.

Przepis reguluje sytuację, w której po ustaleniu opłaty ostatecznej okazuje się, że jest ona wyższa od opłaty tymczasowej. W takim przypadku sąd orzeka o obowiązku uiszczenia powstałej różnicy. Oznacza to, że wcześniejsze określenie opłaty tymczasowej nie zamyka kwestii wysokości należnej opłaty, jeżeli ostateczne ustalenie prowadzi do wyższej kwoty.

Kluczowe znaczenie ma porównanie obu opłat. Obowiązek wynikający z przepisu powstaje tylko wtedy, gdy opłata ostateczna przewyższa opłatę tymczasową. Przepis nie ustanawia natomiast podstawy do orzekania o dopłacie w razie równości tych opłat ani wtedy, gdy opłata ostateczna jest niższa. Wysokość dopłaty odpowiada różnicy między opłatą ostateczną a tymczasową.

Sąd orzeka o obowiązku uiszczenia różnicy, stosując odpowiednio zasady obowiązujące przy zwrocie kosztów procesu. Odesłanie to wskazuje sposób rozstrzygania tej kwestii, choć sam przepis nie powtarza tych zasad ani nie opisuje szczegółowo przebiegu postępowania. Rozstrzygnięcie sądu obejmuje zatem nie tylko ustalenie, że opłata ostateczna jest wyższa, lecz także wynikający z tego obowiązek uiszczenia brakującej kwoty.

Ustęp 2 został uchylony, dlatego nie zawiera obecnie regulacji, którą należałoby stosować przy ocenie obowiązku dopłaty. Praktyczne znaczenie przepisu sprowadza się do zapewnienia, że różnica między opłatą tymczasową a ostateczną zostanie objęta rozstrzygnięciem sądu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

opłaty

Art. 15.Art. 17.