Art. 117. Rozliczenie nieuiszczonych kosztów sądowych w ugodzie

Strony mogą w ugodzie sądowej ustalić, którą z nich i w jakiej części mają obciążać nieuiszczone koszty sądowe. Jeżeli ugoda nie stanowi inaczej, w sprawie zakończonej ugodą koszty, o których mowa w art. 113 ust. 1, ponoszą obie strony w równych częściach. Przepisy art. 113 ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 117.

Przepis określa zasady rozliczania nieuiszczonych kosztów sądowych w sprawie zakończonej ugodą sądową. Strony otrzymują możliwość samodzielnego ustalenia w treści ugody, która z nich oraz w jakiej części poniesie te koszty. Ustalenie może więc obejmować zarówno wskazanie jednej strony jako obciążonej kosztami, jak i podział kosztów między obie strony w określonych proporcjach.

Jeżeli ugoda nie zawiera postanowienia dotyczącego nieuiszczonych kosztów sądowych, zastosowanie znajduje reguła ustawowa. Koszty, o których mowa w art. 113 ust. 1, ponoszą wówczas obie strony w równych częściach. Oznacza to, że brak uzgodnienia w ugodzie nie pozostawia sposobu rozliczenia bez reguły, lecz prowadzi do równego podziału kosztów wskazanych w tym przepisie.

Przepis odsyła również do art. 113 ust. 2-5, które należy stosować odpowiednio. Odesłanie to oznacza, że przy rozliczaniu kosztów po zawarciu ugody uwzględnia się także rozwiązania przewidziane w tych jednostkach redakcyjnych, z dostosowaniem ich do sytuacji, w której postępowanie zakończyło się ugodą. Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że ugoda może jednocześnie rozstrzygać o nieuiszczonych kosztach sądowych, a w razie pominięcia tej kwestii działa zasada ich równego ponoszenia przez strony.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 1398.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 116.Art. 118.