Art. 5. Zwrot niezbędnych wydatków komornika

Komornikowi przysługuje zwrot niezbędnych wydatków poniesionych w toku postępowania albo w trakcie innych czynności wyłącznie w zakresie określonym ustawą.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa podstawową zasadę dotyczącą zwrotu wydatków komornika. Stanowi, że komornikowi przysługuje zwrot wydatków, ale tylko wtedy, gdy są one niezbędne i zostały poniesione w związku z określonym działaniem. Chodzi o wydatki poniesione „w toku postępowania” albo „w trakcie innych czynności”. Oznacza to, że regulacja obejmuje zarówno wydatki związane z prowadzonym postępowaniem, jak i wydatki powstałe przy wykonywaniu innych czynności komornika.

Uprawnienie do zwrotu nie ma jednak charakteru nieograniczonego. Przepis wyraźnie zastrzega, że zwrot następuje „wyłącznie w zakresie określonym ustawą”. Decydujące znaczenie ma więc nie samo poniesienie wydatku, lecz także jego niezbędność oraz to, czy mieści się on w zakresie przewidzianym przez ustawę. Przepis nie ustanawia prawa do zwrotu wszystkich wydatków związanych z działalnością komornika.

W praktyce art. 5 wyznacza trzy zasadnicze elementy oceny: rodzaj wydatku, jego związek z postępowaniem lub inną czynnością oraz ustawowo określony zakres zwrotu. Tym samym przepis wskazuje ogólną granicę obciążania kosztami, ograniczając zwrot do wydatków niezbędnych i objętych regulacją ustawy. Znaczenie tego przepisu polega na uporządkowaniu samej zasady zwrotu, bez przesądzania w jego treści o wysokości konkretnych wydatków ani o szczegółowym sposobie ich rozliczenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 770.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.