Art. 44. Opłata za poszukiwanie majątku dłużnika

Opłata stała za poszukiwanie majątku dłużnika na zlecenie wierzyciela, o którym mowa w art. 801 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, wynosi 100 złotych.

Komentarz do Art. 44.

Przepis określa wysokość opłaty za poszukiwanie majątku dłużnika, jeżeli czynność ta jest podejmowana na zlecenie wierzyciela. Chodzi o opłatę wskazaną w art. 801 ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, do którego przepis odsyła. Zastosowanie tego przepisu jest więc związane z konkretną czynnością polegającą na ustalaniu majątku dłużnika oraz z tym, że czynność ta została zlecona przez wierzyciela.

Najważniejszym elementem regulacji jest stały charakter opłaty. Jej wysokość nie jest opisana jako zależna od wartości majątku dłużnika, wysokości dochodzonego świadczenia ani zakresu poszukiwań. Przepis wskazuje jedną, konkretną kwotę, wynoszącą 100 złotych. Oznacza to, że właśnie ta kwota stanowi opłatę za poszukiwanie majątku dłużnika w sytuacji objętej regulacją.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jasnym określeniu kosztu tej czynności. Wierzyciel, który zleca poszukiwanie majątku dłużnika w trybie wskazanym przez odesłanie do art. 801, może ustalić wysokość opłaty bez odwoływania się do dodatkowych kryteriów wskazanych w tym przepisie. Regulacja nie określa natomiast sposobu prowadzenia poszukiwań ani zakresu informacji, które mają zostać ustalone. Jej przedmiotem jest wyłącznie wysokość stałej opłaty za czynność objętą zleceniem wierzyciela.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 770.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 43.Art. 45.