Art. 34. Opłaty za egzekucję nieruchomości i opróżnienie lokalu

1. Opłata stała od wniosku o wszczęcie egzekucji wprowadzenia w posiadanie nieruchomości służącej do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych dłużnika albo opróżnienia lokalu lub pomieszczenia służącego do zaspokojenia takich potrzeb wynosi 1500 złotych.

2. Opłata stała od wniosku o wszczęcie egzekucji wprowadzenia w posiadanie innej nieruchomości albo opróżnienia innego lokalu lub pomieszczenia wynosi 2000 złotych.

3. Jeżeli nieruchomość, lokal lub pomieszczenie są wykorzystywane przez dłużnika wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej, opłatę, o której mowa w ust. 2, powiększa się o opłatę w wysokości 1000 złotych od drugiej i każdej kolejnej izby wchodzącej w skład nieruchomości, lokalu lub pomieszczenia, którego ma dotyczyć egzekucja. Łączna opłata nie może być wyższa niż 30 000 złotych.

Komentarz do Art. 34.

Przepis określa wysokość opłaty stałej od wniosku o wszczęcie egzekucji dotyczącej wprowadzenia w posiadanie nieruchomości albo opróżnienia lokalu lub pomieszczenia. Wysokość opłaty zależy od przeznaczenia obiektu oraz od tego, czy służy on zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika.

Jeżeli egzekucja dotyczy nieruchomości przeznaczonej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych dłużnika albo opróżnienia lokalu lub pomieszczenia o takim przeznaczeniu, opłata wynosi 1500 złotych. Kwota ta obejmuje oba wskazane rodzaje egzekucji, czyli zarówno wprowadzenie w posiadanie nieruchomości, jak i opróżnienie lokalu lub pomieszczenia.

Wyższą opłatę, w wysokości 2000 złotych, przewidziano dla wniosku dotyczącego innej nieruchomości albo innego lokalu lub pomieszczenia. Chodzi więc o obiekty, które nie zostały określone jako służące zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika.

Szczególne zasady dotyczą sytuacji, gdy nieruchomość, lokal lub pomieszczenie są wykorzystywane przez dłużnika wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej. Wtedy opłata podstawowa określona dla „innej nieruchomości” lub „innego lokalu lub pomieszczenia” zostaje powiększona o 1000 złotych za drugą i każdą kolejną izbę objętą egzekucją. Łączna opłata, niezależnie od liczby takich izb, nie może przekroczyć 30 000 złotych. Przepis wprowadza zatem z góry określone stawki oraz maksymalny limit opłaty w przypadku obiektów wykorzystywanych wyłącznie gospodarczo.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 770.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 33.Art. 35.