Art. 2. Skład kosztów komorniczych

Koszty komornicze obejmują wydatki komornika sądowego, zwanego dalej „komornikiem”, poniesione w toku prowadzonego przez niego postępowania egzekucyjnego, innego postępowania albo dokonywania innych czynności oraz opłaty komornicze.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa, co składa się na koszty komornicze. Obejmują one dwa podstawowe elementy: wydatki komornika sądowego oraz opłaty komornicze. Wydatki są związane z działaniami podejmowanymi przez komornika, natomiast przepis nie rozwija ich katalogu ani nie wskazuje wysokości poszczególnych opłat.

Zakres regulacji jest szerszy niż samo postępowanie egzekucyjne. Do kosztów komorniczych zalicza się wydatki poniesione w toku prowadzonego przez komornika postępowania egzekucyjnego, ale także wydatki związane z innym postępowaniem oraz z dokonywaniem innych czynności. Oznacza to, że decydujące znaczenie ma związek wydatku z działaniem komornika wykonywanym w ramach wskazanych postępowań lub czynności.

Przepis posługuje się określeniem „komornik sądowy”, a następnie wprowadza skróconą nazwę „komornik”. Dzięki temu dalsza część regulacji może odnosić się do tej samej osoby bez powtarzania pełnego określenia. Jednocześnie art. 2 ma charakter definicyjny, ponieważ wyznacza ogólne znaczenie pojęcia kosztów komorniczych. Nie rozstrzyga natomiast, jakie konkretnie wydatki mogą zostać uznane za poniesione w toku danego postępowania, ani jak oblicza się opłaty komornicze. Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na wskazaniu podstawowego podziału kosztów oraz sytuacji, w których mogą one powstać.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 770.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

komornicy

Art. 1.Art. 3.